جامعه نیجریه از انتقال احتمالی پایگاه های نظامی ایالات متحده و فرانسه به این کشور نگران هستند  

عده ای از رهبران شمالی نیجریه و احزاب مختلف به رئیس جمهور، تینوبو، نسبت به حضور نیروهای خارجی در کشور هشدار دادند. آنها گفتند که آشکار شده است که دولت های آمریکا و فرانسه به شدت با دولت های نیجریه، بنین، توگو و غنا در حال لابی هستند تا بتوانند با امضای پیمان های دفاعی جدیدی، موافقت آنها را جهت انتقال سربازان خود که از مالی، بورکینافاسو و نیجر اخراج شده اند، کسب کنند.

جامعه نیجریه از انتقال احتمالی پایگاه های نظامی ایالات متحده و فرانسه به این کشور نگران هستند  

عده ای از رهبران شمالی نیجریه و احزاب مختلف به رئیس جمهور، تینوبو، نسبت به حضور نیروهای خارجی در کشور هشدار دادند.

آنها گفتند که آشکار شده است که دولت های آمریکا و فرانسه به شدت با دولت های نیجریه، بنین، توگو و غنا در حال لابی هستند تا بتوانند با امضای پیمان های دفاعی جدیدی، موافقت آنها را جهت انتقال سربازان خود که از مالی، بورکینافاسو و نیجر اخراج شده اند، کسب کنند.

برخی از نیروهای آنها در چاد مستقر شده‌اند، اما فرانسه و ایالات متحده کشورهای خلیج گینه را که موقعیت استراتژیک‌تری دارند را برای تامین منافع خود در منطقه مرکزی ساحل ترجیح می‌دهند. از میان کشورهای خلیج گینه، نیجریه از نظر استراتژیک ترین کشور است.

نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد دولت نیجریه ممکن است نسبت به پیمان دفاعی پیشنهادی تمایل نشان دهد. با این حال، این نگرانی گسترده وجود دارد که امضای این پیمان توسط نیجریه، پیامدهای گسترده ای برای دفاع و امنیت داخلی این کشور خواهد داشت.

در 22 دسامبر 2023، آخرین نیروهای فرانسوی که شامل 1500 سرباز مستقر در نیامی و دو پایگاه دیگربودند، از نیجرخارج شدند.

در 16 مارس 2024، جمهوری نیجر توافقنامه نظامی با ایالات متحده را که در سال 2012 امضا شده بود، به حالت تعلیق درآورد. این توافقنامه به ایالات متحده اجازه می داد حدود 1100 نیروی آمریکایی و پرسنل غیرنظامی را به طور دائم در نیجر مستقر کند تا در دو پایگاه آمریکایی در این کشور فعالیت کنند.

 

پایگاه هوایی 101 آمریکا در نیامی و پایگاه 201 در نزدیکی شهر کوچک آگادز در شمال، حدود 920 کیلومتری جنوب غربی نیامی واقع شده است. این پایگاه های فرانسوی و آمریکایی توسط فرانسوی ها و آمریکایی ها برای انجام پروازهای نظارتی سرنشین دار و بدون سرنشین و سایر عملیات ها در ساحل استفاده می شد. این پایگاه ها به کانون عملیات های اطلاعاتی و نظارتی غرب در غرب آفریقا تبدیل شده بودند. نیروهای آمریکایی و فرانسوی به این دلیل اخراج شدند که حضور آنها هیچ هدف مفیدی نداشت. در عوض، آنها از پیمان دفاعی برای اجرای عملیات نظارتی در منطقه برای تامین منافع استراتژیک ژئوپلیتیکی خود استفاده می کردند.

در نتیجه این اخراج، کشورهای خلیج گینه به ویژه نیجریه تحت فشار قرار دارند تا با اسکان دادن به این نیروهای خارجی که برای خدمت به منافع ناتو،حاکمیت خود را به خطر بیاندازند.

نگاهی تاریخی به حضور بیگانه ها در نیجریه

نگاه دولتمردان نیجریه ای نسبت به دو کشور فرانسه و آمریکا بدبینانه است. در جنگ داخلی نیجریه فرانسه آشکارا از جدایی‌طلبان بیافران حمایت کرد و ایالات متحده همیشه با نیجریه ای ها بصورت دوگانه برخورد کرده است.

یادآوری این نکته ضروری است که نیجریه ای ها از دهه 1960 که دولت بالوا مجبور به لغو قرارداد دفاعی انگلیس و نیجریه شد، به طور مداوم با توافق دفاعی با کشورهای خارجی مخالفت کرده اند، زیرا این توافقنامه حاوی بندی بود که به نیروی هوایی سلطنتی اجازه پرواز و آزمایش را می داد. همچنین به نیروی هوایی سلطنتی اجازه می داد تا کارکنان تعمیر و نگهداری را در نیجریه مستقر کند. دولت بالوا تحت فشار قرار گرفت تا این توافقنامه را لغو کند، زیرا افکار عمومی آن را به عنوان آسیبی به آزادی عمل نیجریه تلقی می کرد که ممکن است این کشور را به سمت خصومت هایی بر خلاف میل خود بکشاند.

رئیس جمهور، اوباسانجو، در سال 2001، در تلاش خود برای حرفه ای کردن مجدد ارتش نیجریه، تقریباً به طور یکجانبه "توافقنامه همکاری نظامی بین ایالات متحده و نیجریه" را به اعتبار خود امضا کرد. وزارت دفاع با مخالفت با این توافق واکنش مناسب نشان داد و استدلال کرد که این وزارتخانه در مذاکرات بین نیجریه و ایالات متحده و همچنین روسای خدمات که می‌توانستند اطلاعات مربوط به برنامه درسی و محتوای دکترین را ارائه دهند، در مذاکرات بین نیجریه و ایالات متحده شرکت نداشته است. در واقع، زمانی که افسران ارتش ایالات متحده خواستار دکترین استراتژیک نیجریه و دسترسی آزادانه به مکان‌های نظامی استراتژیک نیجریه شدند، این توافق به شدت توسط ژنرال ویکتور مالو، رئیس ستاد ارتش در آن زمان مورد انتقاد قرار گرفت.

به گفته ژنرال مالو، این موارد «فقط برای نیجریه‌ها» بود و افزود که «دوست امروز می‌تواند فردا دشمن شود». مالو در اعتراض به توافق تنها نبود. رئیس بلافصل وی و رئیس ستاد دفاع، معاون دریاسالار ابراهیم اوگوهی نیز به یک هیئت بازدید کننده از کالج هوایی ایالات متحده در دفتر خود گفت که "آنچه نیجریه به آن نیاز دارد حمایت لجستیکی است نه آموزش".

در نوامبر 2007، ایالات متحده مجدداً تلاش کرد یک مقر فرماندهی آفریقا (AFRICOM) در نیجریه ایجاد کند. این اقدام توسط شورای ملی دولتی رد شد. اتفاقاً رئیس جمهور بولا احمد تینوبو در آن زمان یکی از اعضای شورای دولتی بود.

آخرین پیشنهاد برای جابجایی آمریکا از نیجر به نیجریه، مدتی پس از تعلیق نیجر از ECOWAS، با همکاری فعال نیجریه در نتیجه اختلاف نیجر و ایالات متحده، پیامدهای جدی بسیاری نه تنها برای روابط نیجریه و نیجر دارد، بلکه همچنین برای امنیت ملی نیجریه و به طور کلی منطقه غرب آفریقا.

به گفته ژنرال فقید جوزف گاربا، وزیر سابق امور خارجه نیجریه، "همسایگان نیجریه دارای میراث استعماری و تنوع فرهنگی-اجتماعی هستند. اما این به نفع نیجریه است که عمداً دوستی همسایگان خود را تقویت کند. این موضع یکی از ویژگی های اصلی سیاست خارجی نیجریه بوده و باید ادامه یابد." این امر حتی بیشتر از این است زیرا از نظر تاریخی، همواره درجه قابل توجهی از سوء ظن نسبت به نیجریه در میان همسایگان فرانسوی زبانش وجود داشته است که بدون شک ناشی از سوء ظن متقابلی است که به نظر می رسد همیشه مشخصه روابط نیجریه با فرانسه بوده است.

بنابراین، در این شرایط، نیجریه باید به اندازه کافی جسور باشد که این پیشنهاد را رد کند، حداقل از زمان استقلال نیجریه و نیجر روابط نسبتاً صمیمانه ای را حفظ کرده اند که همیشه در چندین موقعیت به ثبات منطقه فرعی کمک کرده است. دو کشور در لحظات بحرانی خود به کمک یکدیگر آمده اند.

 

ژنرال مایکل لنگلی، رئیس فرماندهی آفریقا (AFRICOM) نسبت به ایجاد روابط نزدیک نیجر با روسیه و ایران «نگرانی» خود را ابراز کرده بود. از دیگر دلایلی که برای لغو این توافق بیان شد، غیرقانونی بودن حضور نیروهای آمریکایی در نیجر بود.

به گفته آمادو آبدرامانه، سخنگوی شورای نظامی نیجر، «بصورت دموکراتیک تصویب نشده و شرایط نامطلوبی را بر نیجر تحمیل می‌کند». همانطور که «توافق» صرفاً فهرستی از خواسته‌ها بود که توسط سفارت آمریکا در نیجر ترسیم شده بود و برای موافقت دولت ماهامادو ایسوفو فرستاده شد و سفارت آمریکا با کمال میل به آن رضایت داد. «موافقتنامه برای مثال مقرر می‌دارد که تمامی پرسنل ایالات متحده از امتیازات، معافیت‌ها و مصونیت‌هایی برابر با امتیازات اعطا شده به کارکنان اداری و فنی یک مأموریت دیپلماتیک تحت کنوانسیون وین در مورد روابط دیپلماتیک مورخ 18 آوریل 1961 برخوردار شوند. که پرسنل ایالات متحده می توانند با شناسه ایالات متحده و با دستور سفر جمعی یا فردی وارد جمهوری نیجر شوند و از آن خارج شوند.

این مهم است که به صراحت اعلام کنیم که چنین عملیاتی فقط خطرات دارد و هیچ دستاوردی ندارد. به عنوان مثال، عملیات آمریکا در جمهوری نیجر به ظاهر برای پیش‌گیری و ریشه‌کن کردن تروریست‌ها از منطقه ساحلی بود.

واضح است که حضور نیروهای آمریکایی و سایر پرسنل اطلاعاتی در جمهوری نیجر هیچ هدف مفیدی را دنبال نمی کند. این به این دلیل ساده است که تروریسم، به دور از کاهش، در واقع از زمانی که ایالات متحده عملیات خود را در منطقه آغاز کرد، به طرز چشمگیری افزایش یافته است. اطلاعات به دست آمده از پنتاگون نشان می‌دهد که «با ۲۷۳۷ رویداد خشونت‌آمیز، غرب ساحل (بورکینافاسو، مالی و نیجر غربی) بزرگترین تشدید رویداد خشونت‌آمیز مرتبط با گروه‌های اسلام‌گرای شبه‌نظامی را در طول سال‌های گذشته از هر منطقه در آفریقا تجربه کرده است.( 36 درصد افزایش) تلفات در ساحل مربوط به گروه‌های اسلام‌گرای شبه‌نظامی با سرعت بیشتری افزایش یافت، 63 درصد و منجر به کشته شدن 7899 نفر شد. به ویژه نیجر که در سال گذشته شاهد افزایش 43 درصدی در رویدادهای خشونت آمیز بود. در مجموع، حملات مرتبط با گروه‌های اسلام‌گرای شبه‌نظامی در ساحل از سال 2016 تا کنون 3500 درصد افزایش یافته است. کمک های امنیتی ایالات متحده به امنیت بیشتر منجر نمی شود و همه نشانه ها حاکی از آن است که در بدتر کردن اوضاع نقش دارد. «در حال حاضر ساحل 40 درصد از کل فعالیت های خشونت آمیز گروه های اسلامگرای ستیزه جو در آفریقا را تشکیل می دهد، بیش از هر منطقه دیگری در آفریقا. ... خشونت اسلامگرایان ستیزه جو در ساحل نیز مسئول آواره شدن بیش از 2.6 میلیون نفر است. آیا این نتایج ارزش فرسایش حاکمیت را دارد؟»

نامه فرستاده شده به دفتر تینوبو:  «ما امضاکنندگان این نامه سرگشاده قویاً معتقدیم که تأثیرات اقتصادی و زیست محیطی میزبانی از پایگاه‌های نظامی خارجی عمیق و گسترده است. از نظر اقتصادی، حضور این پایگاه‌ها به طور بالقوه می‌تواند بودجه و منابع دولتی را از حوزه‌های حیاتی مانند آموزش، مراقبت‌های بهداشتی و توسعه زیرساخت‌ها به سمت حفظ و امنیت این تأسیسات نظامی منحرف کند. این تغییر جهت منابع می‌تواند رشد اقتصادی را متوقف و فقر را در کشوری تشدید کند که بسیاری از جمعیت آن در شرایط دشواری زندگی می‌کنند.»

علاوه بر این، میزبانی از نیروهای خارجی اغلب منجر به افزایش قیمت ها و هزینه های زندگی در مناطق محلی می شود که به طور نامتناسبی بر جمعیت کم درآمد تأثیر می گذارد. از نظر زیست محیطی، ساخت و بهره برداری از پایگاه های نظامی می تواند منجر به تخریب قابل توجه محیط زیست شود.

این شامل جنگل زدایی، فرسایش خاک، آلودگی آب و از دست دادن تنوع زیستی است که برای جوامع کشاورزی و جمعیت های بومی مضر است. آسیب طولانی مدت زیست محیطی می تواند فرصت های اقتصادی و توسعه پایدار را بیشتر مختل کند.

از نظر تاریخی، حضور پایگاه‌های نظامی خارجی اغلب به تیرگی روابط نه تنها با کشورهای همسایه بلکه در داخل خود کشور میزبان منجر شده است، همانطور که در بسیاری از موارد جهانی دیده می‌شود. افکار عمومی در نیجریه به طور مداوم در برابر اتحادهای نظامی خارجی که حاکمیت و استقلال کشور را به خطر می اندازند، مقاومت قوی نشان داده است.

«تاریخ بحث برانگیز حضور نظامی خارجی در نیجریه، که به لغو توافقنامه دفاعی انگلیس و نیجریه در دهه 1960 بازمی‌گردد، به عنوان یک سابقه تاریخی مهم است که خطرات بالقوه و نارضایتی عمومی مرتبط با چنین توافق‌هایی را برجسته می‌کند. این آگاهی و تردید تاریخی در روزگار کنونی که نگرانی عمومی قابل توجهی نسبت به ایجاد مجدد پایگاه‌های نظامی خارجی وجود دارد، تکرار می‌شود.»

ما امضاکنندگان این نامه سرگشاده، از شما می‌خواهیم پیامدهای گسترده‌تر چنین توافق‌هایی را در نظر بگیرید و صلح و امنیت بلندمدت نیجریه را بر صف‌بندی‌های استراتژیک کوتاه‌مدت اولویت دهید. نیجریه با ایستادگی در برابر فشارها برای استقرار پایگاه‌های خارجی، می‌تواند تعهد خود را به تعیین سرنوشت و ایجاد آینده‌ای باثبات‌تر و موفق‌تر برای همه شهروندانش تأیید کند.

بیایید مسیر دیپلماسی محتاطانه و استقلال استراتژیک را انتخاب کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که ملت ما چراغ راه ثبات و الگویی از یکپارچگی حاکمیت در آفریقا باقی می ماند.

حزب رستگاری مردم (PRP) نیز با انتقال پایگاه های نظامی ایالات متحده و فرانسه به نیجریه مخالفت کرده و نسبت به خطر انداختن حاکمیت و امنیت این کشور هشدار داد.

در بیانیه ای  که محمد اسحاق، دبیر عمومی تبلیغات ملیPRP، به دولت نیجریه از هرگونه قراردادی که منجر به ایجاد پایگاه های نظامی خارجی در خاک نیجریه شود، هشدار داد.

این حزب هشدار داد: حضور پایگاه‌های نظامی خارجی در خاک نیجریه ممکن است منجر به فرسایش تدریجی حاکمیت ملی شود. " جابجایی این پایگاه‌های نظامی می‌تواند نیجریه را در معرض تهدیدات امنیتی جدیدی از جمله پیامدهای ناخواسته و نارضایتی جوامع محلی قرار دهد."

PRP  همچنین درباره پیامدهای اقتصادی میزبانی پایگاه‌های نظامی خارجی، از جمله فشار بر منابع محدود نیجریه و پتانسیل افزایش وابستگی به کمک‌های خارجی، ابراز نگرانی کرد.

اسحاق گفت: هزینه های مربوط به اسکان این نیروها، حفظ زیرساخت ها و رسیدگی به مسائل امنیتی بالقوه می تواند منابع محدود ما را تحت فشار قرار دهد.

PRP  هشدار داد که انتقال پایگاه‌های نظامی آمریکا و فرانسه به نیجریه می‌تواند به طور بالقوه روابط با سایر کشورهای آفریقایی را تیره کند و منجر به تنش‌های دیپلماتیک و بی‌ثباتی منطقه‌ای شود.

این حزب گفت: چنین اقدامی ممکن است به عنوان یک اقدام تجاوزکارانه یا یک بازی قدرت تلقی شود که منجر به تنش‌های دیپلماتیک و بی‌ثباتی منطقه‌ای می‌شود.

PRP  بر نیاز نیجریه به اولویت دادن به نیازهای امنیتی داخلی و تقویت قابلیت های دفاعی خود به جای اتکا به قدرت های خارجی تأکید کرد.

دولت مرکزی هر گونه توافق و رایزنی در این رابطه را رد کرده است

دولت فدرال گمانه‌زنی‌هایی را که در برخی از محافل مبنی بر گفتگو با دولت‌های آمریکا و فرانسه در مورد استقرار پایگاه‌های نظامی خارجی در این کشور وجود دارد، هشداری نادرست توصیف کرده است.

محمد ادریس، وزیر اطلاع رسانی و جهت‌گیری ملی، در بیانیه‌ای چنین گفت‌وگوهایی را قاطعانه رد کرد.

وی همچنین از عموم مردم خواست که این گمانه زنی ها را به عنوان کذب به کلی نادیده بگیرند.

«دولت فدرال با هیچ کشور خارجی چنین بحثی ندارد. ما هیچ پیشنهادی از هیچ کشوری مبنی بر ایجاد پایگاه های نظامی خارجی در نیجریه دریافت نکرده ایم.»

ادریس گفت: دولت نیجریه در حال حاضر از همکاری خارجی در مقابله با چالش‌های امنیتی جاری برخوردار است و رئیس‌جمهور همچنان به تعمیق این مشارکت‌ها با هدف دستیابی به اهداف امنیت ملی در دستور کار امید مجدد متعهد است.

بطور کلی مردم شمال نیجریه بویژه مسلمانان در اتفاقات اخیر کشور نیجر بخاطر داشتن فرهنگ و سنت مشترک فراوان و همچنین روابط اقتصادی تنگاتنگ و مرز مشترک ، مخالفت جدی با کودتا کنندگان از خود نشان ندادند و تلاش کردند میان آنها با دولت مردان مرکزی خود،نقش واسطه گری را بازی کنند و همیشه آنها را به خوداری از هرگونه اعمال فشار و یا تحریم علیه کشور نیجردعوت کرده اند. 

منابع :

https://www.vanguardngr.com/2024/05/foreign-boots-on-our-soil-prp-rejects-us-france-military-bases-in-nigeria/

https://www.vanguardngr.com/2024/05/northern-leaders-flay-relocation-of-us-french-military-bases-to-nigeria/

https://dailypost.ng/2024/05/07/nigerian-newspapers-10-things-you-need-to-know-tuesday-morning-23/

https://www.thisdaylive.com/index.php/2024/05/06/fg-nigeria-not-planning-to-host-us-french-military-bases

https://www.premiumtimesng.com/news/top-news/691873-updated-nigeria-has-no-plans-to-host-american-french-military-bases-official.html

https://punchng.com/france-backs-tinubu-rules-out-foreign-military-base-in-nigeria/#google_vignette

 

کد خبر 19569

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 1 =