به مطابق مردم عادی پاکستان، جشنواره بسنت یک جشن بهاری است که با پرواز بادبادک‌ ها جشن گرفته می ‌شود. از آنجایی که جشن بهار در پاکستان جشن بهاران نامیده می ‌شود، در حالی که تصور عمومی این است که جشن بهاران در واقع همان جشن نوروز ایرانی است که در آغاز فصل بهار جشن گرفته می ‌شود و جشن بسنت یکی از آیین‌ های این جشن بهاری، یعنی نوروز پاکستانی است، این جشن در پاکستان سال‌هاست که با شور و شوق زیادی جشن گرفته می ‌شود، اما حدود بیست و پنج سال پیش، زمانی که روند استفاده از نخ‌ های شیمیایی بادبادک افزایش یافت و تصادفاتی رخ داد که در آن گلوهای عابران پیاده یا موترسیکلیت سواران با این نخ بریده شدند، و همچنین حوادثی مانند سقوط مردان جوان از پشت بام‌ها هنگام پرواز بادبادک ها رخ داد، دولت آن را ممنوع کرد و نه تنها جشن بسنت را ممنوع کرد، بلکه صنایع مرتبط با این جشن مانند بادبادک‌ سازی و نخ ‌سازی بادبادک ها را نیز ممنوع کرد. اخیراً، دولت پنجاب اطلاعیه ‌ای برای احیای این جشنواره برای چند روز اخیر صادر کرد و اعلام کرد که حتی این جشن، با شور و شوق زیادی در سطح دولتی جشن گرفته خواهد شد. همچنین یک سرویس اتوبوس رایگان نیز راه ‌اندازی شده است. در همین حال، مصاحبه ‌ای با یک مفتی و عالم دینی اهل سنت در شبکه‌ های اجتماعی منتشر شد که جشن بسنت را یک جشنواره هندو اعلام کرده و آن را برای همه اهل سنت، از جمله سنی‌های بریلوی و دیوبندی، حرام اعلام کرد. پس از آن، اکنون جنجالی در مورد اینکه آیا برگزاری این جشن خلاف اسلام است یا خیر، به پا شده است. در این راستا، فتاوای علمای مختلف اهل سنت، از جمله این مفتی و عالم، و معرفی این جشن در ویکی‌ پدیا تحت عنوان جشنواره بسنت به زبان اردو، زبان ملی پاکستان و همچنین تحلیلی از تحلیلگران فرهنگی در مورد این جشن ارائه می ‌شود تا ماهیت اسلامی و فرهنگ این جشن روشن گردد.

عالم و مفتی اهل سنت پاکستان: برگزاری جشنواره بسنت در دین اسلام حرام است.

اخیراً یک عالم و مفتی اهل سنت در مصاحبه ای گفت که برگزاری جشنواره بسنت در دین اسلام مطابق به اهل سنت بریلوی و دیوبندی حرام است، زیرا این جشن را اولین بار یکی از هندوها که موهن پیامبر اکرم (ص) بوده است و به جرم اهانت زندانی شده بود، به تجلیل آن برگزار شد و توسط هندوهای آن زمان جشن گرفته شد، لذا این جشن در دین اسلام حرام است[1].

استفتاء از علمای اهل سنت در مورد برگزاری "جشنواره بسنت" در دین اسلام:

 سوال: مفتی ‌ها در مورد مسئله زیر چه می‌ گویند: جایگاه شرعی جشنواره بسنت چیست؟ حکم شرعی کسانی که جشن بسنت را برگزار می‌ کنند چیست؟ حکم شرعی بادبادک ‌بازی در جشنواره بسنت چیست؟ حکم شرعی کسانی که در حین بادبادک ‌بازی و جشنواره بسنت (با افتادن از پشت بام وغیره) جان خود را از دست می ‌دهند چیست؟ به طور مشابه، حکم شرعی کسانی که پس از برخورد نخ بادبادک (به دلیل پیچیدن نخ به دور گردن، یا به دلیل برق ‌گرفتگی وغیره یا هر حادثه دیگری) جان خود را از دست می ‌دهند چیست؟ آیا این افراد در زمره شهدا قرار می‌ گیرند؟ و مجازات شرعی کسانی که سهل ‌انگاری آنها باعث این حادثه شده است چیست؟ حکم شرعی کسانی که از آن ( جشنواره بسنت) حمایت می‌ کنند چیست؟ دولت در این مورد چه وظایفی باید انجام دهد؟ لطفاً پاسخ ‌های مفصلی با ذکر منبع بنویسید، سپاسگزار خواهم بود. پاسخ: جشنواره بسنت یک جشن ویژه هندوهاست که هزاران سال به عنوان عید آنها شناخته می ‌شد. در این روز، انواع غذاها پخته و به هندوهای برهمن ‌داده می ‌شد. ابوریحان بیرونی، مورخ و ریاضیدان معتبر، می‌ گوید: «در همین ماه (یعنی در ماه  هندی که بیساکه نام دارد)، اعتدال فصل ربیعی (یعنی فصل بهار) رخ می‌دهد که جشنواره بسنت نامیده می ‌شود. با محاسبه این زمان، آنها در آن روز عید را جشن می‌ گیرند و به برهمن ‌ها غذا می‌ دهند.» در هفته اول فصل بهار، زمانی که گل ‌های خردل زرد در مزارع شروع به شکوفه دادن می‌کنند، این مردم لباس ‌های زرد می ‌پوشند، برنج زرد می‌ خورند و رقص ‌ها را اجرا می‌ کنند. این مردم با برگزاری این جشن، به الهه (بت) خود به نام «سارا سواتی» و سایر الهه ‌ها و خدایان هندوها ادای احترام می‌کنند. در ابتدا، این جشنواره بی‌ اهمیت و کم ‌طرفدار بوده است. این جشن فقط توسط تعداد کمی از هندوهای فقیر مناطق پنجاب، اوتار پرادش و مدارس برگزار می ‌شد. با این حال، در زمان سلطنت اورنگ زیب، حادثه عجیبی رخ داد که پس از آن این جشن رایج شد. در زمان سلطنت اورنگ زیب، پسری هندو به نام «حقیقت رای» حمله ‌ی شنیعی به شخصیت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) انجام داد. او دستگیر شد. قاضی پس از اثبات جرم، او را به اعدام محکوم کرد. «حقیقت رای» پس از به دار آویخته شدن، به یک قهرمان مذهبی هندوها تبدیل شد. هندوها می ‌خواستند به این گستاخ پیامبر اکرم (ص) ادای احترام و تجلیل کنند، اما انجام این کار آشکارا در حکومت اسلامی برای آنها غیر ممکن بود. بنابراین، آنها طرحی برای شروع جشن بسنت بر روی قبر او ریختند و اولین بادبادک بازی نیز بر روی قبر او به پرواز درآمد. این پسر در روز پنجم بسنت به اعدام محکوم شد. بنابراین، هیچ کس حتی به آنچه هندوها می ‌خواستند تحت پوشش این جشن انجام دهند، شک نکرد. بنابراین، بدخواهان با سوءاستفاده از ساده ذهنی مسلمانان، با شور و شوق شروع به تجلیل از آن به عنوان یادآوری توهین پیامبر اکرم (ص) کردند و حتی آن را آنقدر تبلیغ کردند که مسلمانان نیز در دام آن ها افتادند و کاملاً در دام آن ها گرفتار شدند. جزئیات ذکر شده کاملاً روشن می‌ کند که: بسنت یک جشن مذهبی هندوها است، برای مسلمانان جشن گرفتن این جشن، پوشیدن لباس بسنت، درست کردن غذاهای بسنت و بادبادک بازی و غیره همه خلاف شرع و حرام است.

۲. مسلمانان باید به یاد داشته باشند که جشنی به اصطلاح بسنت، علاوه بر اینکه حاوی بسیاری از فسادها، گناهان، خسارات جانی و مالی و چیزهای غیرقابل بیان است، به عنوان یاد بود و تجلیل یک موهن پیامبر اکرم (ص) نیز جشن گرفته می ‌شود. افرادی که این جشن را می گیرند به یاد آن فرد هندوی نجس و کثیفی که به آبروی رهبر دو جهان، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) و حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)، پاره تن پیامبر اکرم، توهین کرد، با پاشیدن رنگ زرد در محیط، خود را از شفاعت پیامبر اکرم (ص) محروم می‌کنند!!!.

۳. باد بادک بازی به دلیل اسراف، کار شیطانی، بی ‌احترامی به اشیا علم، آزار و اذیت دیگران، بی ‌حجابی، ترس از دست دادن مال و جان و بسیاری از بدی ‌های دیگر، از قبل غیرقانونی است. علاوه بر این، بادبادک بازی در بسنت، زشتی آن را بیشتر می‌ کند. ۴. کسانی که در حال برگزاری جشن بسنت می ‌میرند، تنها می ‌توان گفت که در حال نافرمانی از خداوند متعال از این دنیا رفته ‌اند. کسانی که جشن بسنت می‌ گیرند، باید سخن حضرت عبدالله بن عمرو را نیز در نظر داشته باشند که فرمود: «هر کس در حالی بمیرد که در حال برگزاری جشنی به تقلید از دیگران است، در روز قیامت از میان آنها برانگیخته خواهد شد». حال باید فکر کنیم که آیا دوست داریم در صف توهین ‌کنندگان به رسول خدا (ص) قرار بگیریم یا شفاعت پیامبر عزیزمان (صلی الله علیه و آله و سلم) را می ‌خواهیم؟!

5. آیا سایر افراد بی ‌گناهی که در اثر تصادف یا برق ‌گرفتگی ناشی از جشن ‌های بسنت جان خود را از دست می ‌دهند، اجر شهدا را دریافت می‌کنند و آیا کسی که در اثر طناب بادبادک جان خود را از دست می‌ دهد، در آخرت به مقام شهادت نائل می ‌شود یا خیر؟ بنابراین امید است که خداوند متعال او را به دلیل آگاهی نداشتن،  در این مرگ ناگهانی و دردناک از اجر محروم نکند.

6. اگر در اثر جشن بسنت حادثه ‌ای رخ دهد که گردن کسی با طناب بادبادک بریده شود، اولاً جشن بسنت به دلیل بی‌ احتیاطی او گناه کبیره است، باید توبه و استغفار کند، ثانیاً باید کفاره دهد، یعنی یک برده مسلمان آزاد کند، اگر قادر به انجام این کار نیست، باید دو ماه متوالی روزه بگیرد و ثالثاً اعضای قبیله او ملزم به پرداخت دیه خواهند بود.

7. همچنین حمایت از جشنواره بسنت حرام است. ایمان حکم می‌کند که به جای حمایت از آن، باید آن را منع کرد و این رسم غلط را متوقف نمود.

۸. جشن بسنت یک جشن بی ‌فایده و غیر اسلامی است. سال ‌هاست که در سطح رسمی در کشوری که به نام اسلام ساخته شده، جشن گرفته می ‌شود. اگرچه طبق قانون شریعت ممنوع است، اما مضرات دنیوی آن آنقدر زیاد است که هیچ کس با وجدانی ضعیف نمی ‌تواند آن را درست بنامد. در این جشن، مردم این کشور که با بحران ‌های بی ‌شماری روبرو هستند، هزاران و میلیون‌ ها روپیه را فدای این رسم می‌کنند. چه جان‌ های گرانبهایی با افتادن از پشت بام‌ ها و تیراندازی از دست می‌ روند؟! در واقع، اکنون تجمعات مختلط با خارجی ‌ها نیز در هتل‌ ها برگزار می‌ شود که عامل گسترش فحشا و برهنگی در کشور ما هستند و بنابراین این جشن ارزش ‌های اخلاقی ما را نیز نقض می‌کند. این وظیفه دولت است که این عمل حرام عمومی را ممنوع کند و همچنین وظیفه والدین است که فرزندانشان را از این عمل زشت باز دارند و علما و نویسندگان صالح باید صدای خود را علیه این رسم زشت بلند کنند و تمام تلاش خود را برای نجات مردم از این رسم مرگبار به کار گیرند، در غیر این صورت مسلمانان ناآگاهانه به یاد کافر جهنمی «محمد عرب (صلی الله علیه و آله)» با شور و شوق فراوانی به جشن گرفتن این عید ادامه خواهند داد.

اسلام دین فطرت است. در نهایت، مهم است که روشن شود اسلام دین فطرت است. در آن، مقتضیات فطرت سرکوب نشده، بلکه در حد مجاز تشویق شده است. چنین سرگرمی هایی که شادی روح، سلامت و قدرت جسم، نشاط و فضیلت در طبیعت و مهارت در میدان جهاد را به ارمغان می ‌آورد، نه تنها مجاز است، بلکه شرعاً نیز واجب است. به همین دلیل است که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) اسب ‌سواری، شمشیر بازی و تیراندازی را تشویق می‌ کرد، اما ورزش‌هایی که در آنها الزامات و حدود شریعت نقض می‌ شود یا هیچ هدفی ندارند و صرفاً برای وقت ‌گذرانی انجام می ‌شوند، شرعاً مجاز نیستند. اسلام دین تنگ ‌نظری، ناامیدی و رهبانیت نیست. اسلام کاملاً به برآورده شدن نیازهای طبیعی مشروع انسان احترام می ‌گذارد. در اسلام، فرصت ‌هایی برای ابراز احساسات انسانی و جشن ‌های شادی نیز وجود دارد، اما هر چه هست، قوانین و مقرراتی دارد. اسلام مسلمان را آزاد نمی‌ گذارد تا هر کاری که می‌ خواهد به نام تفریحات طبیعی انجام دهد. حتی اگر لقمه ‌ای در وادی باشد. بنابراین، با چنین آموزه‌ های کامل و جامعی، شایسته نیست که مسلمانان از فرهنگ و آداب و رسوم بیگانگان تقلید کنند و اعیاد آنها را جشن بگیرند. ملت ‌های زنده، اعیاد را از ملت ‌های دیگر وام نمی ‌گیرند. فقط خدا بهتر می ‌داند. دارالافتاء حوزه علمیه جامعه فاروقیه در کراچی فتوای شماره: 80/384، برای مراجعه به سایت[2].[3]

استفتاء حوزه علمیه جامعه العلوم اسلامیه بنوری شریف کراچی:

سوال: علما و مفتی ‌های اعظم در این مورد چه می‌ گویند؟ از آنجایی که بادبادک ‌بازی به ویژه در لاهور رواج پیدا کرده، بسیار رایج است، بنابراین راهنمایی شما لازم است: 1- جشن بسنت در چه زمینه ‌ای برگزار می ‌شود، تاریخچه آن چیست؟ 2- حکم برگزاری جشن بسنت برای مسلمانان چیست؟ پاسخ: بسنت یک جشن غیر اسلامی است که در سال ۱۷۴۷ میلادی آغاز شد. هندوها آن را به عنوان راهی برای ستایش یک موهن پیامبر اکرم (ص)، «حقیقت رای»، جشن می ‌گیرند، بنابراین قطعاً برای مسلمانان جشن گرفتن بسنت حرام است. اجتناب از آن ضروری است.

۲. از آنجایی که این روش غیر مسلمانان و رسم خودشان است، مسلمانان باید از روش فوق اجتناب کنند، در غیر این صورت خطر به خطر افتادن ایمان، به دلیل بدی آن وجود دارد. در اسلام فقط دو عید وجود دارد: یکی عید قربان و دیگری عید فطر. به غیر از این دو، جشن گرفتن هر روز خاص دیگری ممنوع است، همانطور که قبل از اسلام، دو روز به عنوان «عید نیروز» و « عید مهر جان» جشن گرفته می ‌شد. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) آنها را ممنوع کرد و همچنین بازی ‌ها و سرگرمی ‌هایی را که در آنها برگزار می ‌شد، نیز ممنوع کرد و فرمود که خداوند متعال به جای آنها دو روز بهتر از آنها را به شما داده است، یعنی عید قربان و عید فطر. بنابراین، مسلمانان باید از جشن گرفتن چنین اعیادی اجتناب کنند[4].

"جشنواره بسنت" طبق ویکی پیدیا به زبان اردو در پاکستان:

جشنواره بسنت یا جشنواره بسنت بادبادکی یک جشنواره هندو است که در فصل بهار برگزار می ‌شود. این جشن در پنجمین روز از پنجمین ماه هندو که  "ماه ماگ" نام دارد، برگزار می ‌شود و در "وداها" یعنی در کتاب های مذهبی هندوها با الهه ساراسواتی، یعنی بتی بنام سارا سوتی که الهه (بت) موسیقی و هنر در هندوئیسم محسوب می ‌شود، مرتبط است. بسنت به زبان سانسکریت به معنای فصل بهار است. به این جشن، بسنت بادبادکی می‌گویند، زیرا در پنجمین روز ماه ماگ، که معمولاً در ماه فوریه قرار دارد، جشن گرفته می‌شود. وداها بیان می‌کنند که این روز، روز الهه ساراسواتی است. در این روز، با شادی جشن گرفته می‌شود و از الهه ساراسواتی پرستش می ‌شود. برای ابراز شادی، لباس‌های نو پوشیده می‌شود، بادبادک‌ها به هوا فرستاده می ‌شوند و از موسیقی لذت برده می‌ شود. مردم سایر ادیان در هند نیز اکنون این جشنواره را در پوشش فرهنگ جشن می‌گیرند. دیدگاه‌ های مختلف مردم در مورد جشنواره بسنت وجود دارند، جشنواره بسنت توسط پیروان ادیان دیگر در برخی از مناطق هند نیز برگزار می ‌شود و تعبیر آن پایان فصل زمستان است. افرادی که به دلیل شدت سرما در خانه‌های خود محبوس شده بودند، با مناسب شدن دما از خانه‌های خود بیرون می‌آیند و با بیرون آمدن و پوشیدن لباس‌های رنگ روشن و گشت و گذار در فضای باز یا بادبادک بازی، سعی می‌ کنند کسالت و تیرگی پاییز و زمستان را که بر خلق و خو و چشمانشان سایه افکنده است، از بین ببرند. رایج ‌ترین ابراز شور و اشتیاق به شکل بادبادک ‌بازی است. آسمان گرفته ناگهان با رنگ‌ها تزئین می ‌شود. طبیعت جان تازه‌ ای می‌گیرد و زندگی جدیدی آغاز می ‌شود. زمین خاکی رنگ به دلیل رنگ ‌های زرد و سبز خردلی رنگارنگ می ‌شود. سایر گل‌های بهاری و جیک‌ جیک پرندگان پیام‌های شادی را به همراه دارد که این جشنواره بسنت است، این جشنواره فصل بهار است. انسان‌ها نیز در این جشن رنگارنگ و شاد طبیعت شرکت می‌کنند. این افراد تمام کارهایی را که هندوها انجام می‌دهند، به جز پرستش بتی بنام "الهه ساراسواتی"، انجام می ‌دهند. در حالی که به گفته مخالفان جشنواره بسنت، آنها این جشن را با شخصی که به حضرت محمد (ص) توهین کرده است، مرتبط می‌دانند، که توسط یک مورخ هندو در کتاب خود ذکر شده است. بر اساس این مکتب فکری، جشنواره بسنت یک جشن مشترک هندوها و سیک‌ ها است. مورخ هندو، بی. اس. نجار، در کتاب خود تحت  عنوان «پنجاب در دوران مغول‌های متأخر» نوشته است که «حقیقت رای باغمالپوری تنها پسر یک خانواده زائر هندو در سیالکوت بوده است. حقیقت رای از کلمات بسیار کفرآمیز و توهین‌ آمیزی به نام حضرت محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) و حضرت فاطمه (سلام الله علیها) استفاده ‌کرد. به همین جرم، حقیقت رای دستگیر و برای پیگیری مراحل قضایی به لاهور فرستاده شد و در آنجا به اعدام محکوم شد. این حادثه ضربه سختی به هندوهای پنجاب وارد کرد و برخی از افسران هندو برای توصیه عفو حقیقت رای نزد فرماندار وقت پنجاب، زکریا خان (۱۷۰۷-۱۷۵۹) رفتند، اما زکریا خان به هیچ توصیه ‌ای گوش نداد و از تجدیدنظر در حکم اعدام خودداری کرد. بنابراین، سر این گستاخ پیامبر اکرم (ص) بریده شد. در این روز، صفی از عزاداری در میان هندوها برپا شد. هندوها بنای یادبودی از حقیقت رای در کوت خواجه سعید (خوجه شاهی) لاهور تأسیس کردند و اکنون این مکان به نام "باوه دی مرهی" شناخته می ‌شود. روزی که حقیقت رای به دار آویخته شد، در آن روز شهر فصل بهار و جشنواره بسنت در حال برگزاری بوده است. سال بعد، همه هندوها به رهبری یک نجیب‌ زاده هندوی محلی، کالو رام، در اینجا جمع شدند، بادبادک به هوا کردند و طبل زدند. این مکتب فکری، جشنواره بسنت را نه یک جشن فصلی، بلکه یک جشن مذهبی می‌داند، همانطور که در متون مذهبی قدیمی هندو ذکر شده است. طبق متون قدیمی، از دو چشم یا اشکال دیگر روی بادبادک برای دفع شر از آسمان استفاده می ‌شود. این ایده‌ها در برخی از کشورهای جنوب شرقی آسیا مانند سنگاپور، تایلند و غیره نیز یافت می ‌شود. یکی دیگر از ایرادات عمده به جشنواره بسنت این است که بسیاری از جان‌های عزیز در نتیجه جشنواره بسنت از دست می ‌روند، به دلیل اینکه نخ بادبادک ها در گردنشان گیر می‌کند. برخی از کودکان و جوانان حتی هنگام بادبادک بازی از پشت بام می ‌افتند و برخی هدف گلوله ‌های بادبادک ‌بازان قرار می‌گیرند. به همین دلایل، هر ساله به مناسبت جشنواره بسنت، پرونده‌هایی در دادگاه‌ های پاکستان علیه این جشنواره تشکیل می‌ شود و گاهی اوقات بادبادک بازی حتی ممنوع می ‌شود[5].

تحلیلگران فرهنگی می‌گویند که جان ما فدای پیامبر اکرم (ص) و حضرت فاطمه زهرا (س) است، اما همانطور که مخالفان جشنواره بسنت با استناد به کتب دینی هندوها نوشته‌ اند که این جشن توسط هندوها در روز اعدام کسی که به پیامبر اکرم (ص) و حضرت فاطمه (س) توهین کرده بود، برای بزرگداشت آن جشن گرفته شد، قابل درک نیست که از یک سو او به جرم توهین پیامبر اکرم (ص) به دار آویخته ‌شد و از سوی دیگر، هم کیشان او پس از مرگش جشن بسنت را که نزد آن ها نیز جشن شادی است، بر مزارش جشن ‌گرفتند. آیا آنها بر اعدام او جشن گرفتند و ما این جشن را حرام اعلام می ‌کنیم؟ یا آن افراد آنقدر دیوانه شده بودند که پس از مرگش به افتخار اعدام او جشن شادی گرفتند؟، در حالیکه برخی از علمای اهل سنت پاکستان هر جشنی را بدعت می‌دانند و به جز عید فطر و عید قربان، هر جشنی، از جمله جشن عید میلاد پیامبر النبی (ص) را نیز بدعت می‌ دانند. بسیاری از این جشن هایی وجود دارند که کفار قبل از اسلام آنها را جشن می‌گرفتند، اما پس از ظهور اسلام، نیز دین اسلام از آنها حمایت کرد و هنوز هم جشن گرفته می ‌شوند. بنابراین، هیچ مسلمانی جشنواره بسنت را با این عقیده که ایدئولوژی هندوها بوده جشن نمی‌گیرد، بلکه صرفاً برای تفریح در آغاز فصل بهار ​​جشن گرفته می ‌شود. بله، اگر ثابت شود که این شعار مذهبی هندوها است یا از نظر عقلی، اثبات شود که این جشن تکریم او محسوب می شود، حرام است، در حالیکه در هیچ جای دنیا و در هیچیک از جوامع و ادیان جهانی، این نوع تکریم وجود ندارد که طرف بمیرد و خانواده آن یا هم اعتقادیان آن بر مرگ آن جشن شادی بگیرند. برخلاف اعتقاد علمای اهل سنت این احتمال وجود دارد که دوستداران پیامبر اکرم (ص) و حضرت فاطمه (س) هنگام اعدام او جشن گرفته باشند و اگر این طوری باشد برگزاری این جشن خوب است، ولی کسانیکه معتقد هستند که جشنواره بسنت تکریم آن موهن است، باید از برگزاری آن اجتناب نمایند، همچنین اگر به دلیل نخ شیمیایی یا سکوت از پشت بام برخی از مردم جان خود را از دست می دهند، این باعث نمی شود که این جشنواره ممنوع یا حرام شود، بلکه باید دولت برای جلوگیری از استفاده این نخ شیمیایی یا بادبادک بازی پشت بام را ممنوع اعلام کند. با این حال، رئیس شورای هندوهای پاکستان نیز تبلیغات دروغین برخی از افراد علیه این جشنواره فرهنگی مشترک این منطقه را رد کرده و گفته است که این جشن بهاری است و به هیچ دین و مذهبی وابسته نیست[i].