دهمین جشنواره بینالمللی فیلم زنان اسلامآباد (WIFF) در روزهای ۱۴ و ۱۵ فوریه ۲۰۲۶، از ساعت ۴:۰۰ عصر تا ۹:۰۰ شب، درSilk Road Culture Center اسلامآباد برگزار شد. این رویداد که نشاندهنده یک دهه تداوم فعالیت فرهنگی است، بار دیگر جایگاه خود را بهعنوان یک سکوی مهم منطقهای که بهطور اختصاصی به فیلمسازان زن میپردازد تثبیت کرد؛ با تمرکز ویژه بر فیلمهای کوتاه ساختهشده توسط کارگردانان زن از زمینههای متنوع اجتماعی و فرهنگی.
در طول دو روز جشنواره، مجموعاً ۲۲ فیلم کوتاه به نمایش درآمد که نماینده ۱۳ کشور بودند. پاکستان با شش فیلم بیشترین حضور را داشت که بیانگر افزایش مشارکت و اعتمادبهنفس فیلمسازان زن پاکستانی است. پس از آن ایران با پنج فیلم(یک فیلم به نام ترکیه) و آلمان با دو فیلم قرار داشتند. سایر کشورها از جمله فرانسه، کرهجنوبی، اسپانیا، قرقیزستان، ایتالیا، هلند، فیلیپین، تایوان و یک تولید مشترک استرالیا–پاکستان، هر یک با یک فیلم در جشنواره حضور داشتند. تمامی آثار به نمایشدرآمده فیلمهای کوتاه و به کارگردانی زنان بودند که تعهد پایدار جشنواره به بازنمایی جنسیتی و مؤلفه زنانه در سینما را برجسته میسازد.
یکی از ویژگیهای قابل توجه جشنواره، ثبات در رهبری آن بود. بنیانگذار، کیوریتور و مدیر جشنواره، مدیحه رضا، طی ده سال گذشته بهطور مستمر مسئولیت سازماندهی و هدایت این رویداد را بر عهده داشته است. این تداوم، افزون بر حفظ انسجام نهادی، نشاندهنده تعهد شخصی و مداوم لازم برای اداره یک ابتکار فرهنگی مستقلِ زنمحور در بستر چالشبرانگیز هنر و فرهنگ پاکستان است. تحت مدیریت او، جشنواره به فضایی شناختهشده برای گفتوگوی بینفرهنگی، روایتهای فمینیستی و جریانهای بدیل سینمایی تبدیل شده است.
سینمای ایران جایگاهی برجسته در برنامه جشنواره داشت. فیلمهای ایرانیِ به نمایش درآمده شامل Birthday به کارگردانی راحله کرمی، The Weekend از الهام محمدزاده، Hidden Moon از مهسا احمدزاده و Doctor on Duty از سودابه کامرانی بودند. افزون بر این، فیلم The Blisters به کارگردانی مینا حسینی مقدم—که اثری ایرانی است—با نام ترکیه ارائه شد؛ امری که به پیچیدگی مسئله انتساب فراملی اشاره دارد و در آینده نیازمند توضیح زمینهای شفافتر برای جلوگیری از ابهام در بازنمایی ملی آثار است.
یکی از چالشهای مهم اجرایی در جریان نمایش فیلمDoctor on Duty بروز کرد؛ این فیلم به دلیل نداشتن زیرنویس، پس از چند دقیقه متوقف شد. در چارچوب یک جشنواره بینالمللی، نبود زیرنویس برای آثار غیرهمزبان میتواند موجب گسست ارتباط با مخاطب، کاهش تمرکز و شکلگیری بازخورد منفی شود. این رویداد بر ضرورت بررسیهای فنی و زبانی پیش از نمایش تأکید میکند. فیلمهایی که برای پردههای بزرگ و مخاطبان متنوع در نظر گرفته میشوند، باید پیشاپیش توسط کارگردانان یا برگزارکنندگان جشنواره از نظر آمادگی فنی و وجود زیرنویس بازبینی شوند.
با وجود این کاستی، فضای کلی جشنواره از پویایی فکری و شمول فرهنگی برخوردار بود. تنوع در مضامین، شیوههای روایت و پیشینههای ملی، بازتابدهنده کثرت تجربههای زیسته زنان و صداهای سینمایی آنان بود. جشنواره نهتنها کارکردی نمایشی داشت، بلکه بهمثابه فضایی نمادین، اقتدار خلاق زنان در سینمای جهانی را نیز تثبیت کرد.
در جمعبندی، دهمین جشنواره بینالمللی فیلم زنان اسلامآباد ۲۰۲۶ بهعنوان نقطهعطفی فرهنگی معنادار، یک دهه سینمای زنمحور را گرامی داشت. هرچند برخی لغزشهای اجرایی، ضرورت بهبودهای فنی را یادآور شد، اما دستاورد اصلی جشنواره در چشمانداز پایدار، گستره بینالمللی و تعهد راسخ آن به فیلمسازان زن نهفته است؛ دستاوردی که بهطور چشمگیری بر رهبری بلندمدت و مدیریت فرهنگی بنیانگذار و مدیر آن استوار است.
نظر شما