۶ سپتامبر؛ داستان مقاومت، ۱۰ مه؛ اعلام توانمندی!
مقدمه:
تاریخ ملت‌ها تنها با سال‌ها و رویدادها نوشته نمی‌شود؛ گاه در لحظاتی سرنوشت‌ساز، شجاعت، استقامت و اراده یک ملت به واژه‌هایی ماندگار در حافظه تاریخ تبدیل می‌شوند. برای پاکستان، ۶ سپتامبر یادآور روزی است که ملت و نیروهای مسلح آن در برابر تهدید و تجاوز ایستادند و داستانی از مقاومت و فداکاری را رقم زدند؛ در حالی که ۱۰ مه ۲۰۲۵، از نگاه نویسنده، جلوه‌ای دیگر از همین روحیه بود؛ جلوه‌ای که در آن، توانمندی دفاعی، فناوری و مهارت حرفه‌ای در کنار اراده ملی قرار گرفت و پیام روشنی از عزم پاکستان برای دفاع از حاکمیت و عزت ملی به جهان مخابره کرد. این روایت، در نهایت، تنها داستان یک نبرد نیست؛ بلکه داستان ملتی است که می‌خواهد مقاومت را به توانمندی، شجاعت را به اقتدار و پیروزی را به ساختن آینده‌ای قدرتمندتر پیوند بزند.
در ۶ سپتامبر ۱۹۶۵، جهان دریافت که پاکستان با چه میزان شجاعت و استواری می‌تواند در برابر دشمن مقاومت کند؛ اما در ۱۰ مه ۲۰۲۵، پاکستان با برهم زدن تمامی محاسبات و پیش‌بینی‌های جهان، نشان داد که چگونه توانایی خلق حماسه‌های بزرگ در میدان نبرد را دارد.
امروز میلیون‌ها و بلکه صدها میلیون قلب همچنان برای شهدای ۶ سپتامبر دعا می‌کنند؛ شهدایی که نامشان با حماسه دفاع از میهن، مقاومت، ایستادگی و شجاعت در تاریخ پاکستان گره خورده است. حماسه ۶ سپتامبر تنها داستان سربازانی نبود که در خطوط مقدم جبهه ایستادند؛ بلکه روایت ملتی بود که در روزهای سخت جنگ، پشت سر نیروهای مسلح خود ایستاد. سربازان و افسرانی که در سنگرها و میدان‌های نبرد از خاک وطن دفاع کردند و مردمی که در پشت جبهه با صبر، فداکاری، دعا، پشتیبانی و روحیه ملی، تکیه‌گاه مدافعان کشور بودند، همگی بخشی از آن حماسه تاریخی به شمار می‌روند. ۶ سپتامبر یادآور روزهایی است که ملت پاکستان نشان داد در برابر تهدید و تجاوز سر فرود نمی‌آورد و دفاع از وطن را وظیفه‌ای ملی و مقدس می‌داند.
در مقابل، در ۱۰ مه، تحت رهبری شجاعانه فیلد مارشال عاصم منیر، پاکستان توانست قلب‌های امت اسلامی را نیز به دست آورد و ثابت کند که ارتش پاکستان مدافع واقعی مرزهای این کشور است. نیروی هوایی پاکستان نیز تحت فرماندهی مارشال هوایی ظہیر احمد بابر سدھو نشان داد که توانایی مقابله با دشمن در آسمان و منهدم کردن هواپیماهای متجاوز را دارد.
واقعیت دیگری که باید به آن اشاره کرد این است که پس از این تحولات، دیگر هیچ فرمانده نظامی پاکستانی حاضر نخواهد بود با بیان چنین سخنی که «برای جنگ با هند حتی برای تانک‌هایمان سوخت نداریم»، خود را در معرض بدنامی قرار دهد.
در کنار رهبری نظامی، نخست‌وزیر شهباز شریف نیز در عرصه سیاسی و اقتصادی، نبرد دستیابی به ناممکن‌ها را ادامه می‌دهد. در گذشته، ما اغلب در سوگ ناکامی‌های سیاسی و اقتصادی خود نشسته بودیم؛ اما نبرد ۱۰ مه، صفحه‌ای تازه در تاریخ ما گشود.
امروز جهان می‌داند که پاکستان کشوری است که هر اندازه شرایط داخلی و اقتصادی آن دشوار و نامساعد باشد، در دفاع از امنیت ملی، تمامیت ارضی و عزت و وقار خود، از شجاعت و اراده‌ای کم‌نظیر برای ایستادگی برخوردار است.
۱۰ مه تنها یک رویداد نظامی نیست. ۱۰ مه به هند پیامی روشن داد که غرور و اتکای صرف به قدرت، تضمین‌کننده پیروزی نیست. ۱۰ مه به جهان نشان داد که دوران تصور پاکستان به عنوان کشوری ضعیف و ناتوان، به پایان رسیده است.
در ۱۰ مه، کشور نسبتاً کوچکی مانند پاکستان توانست در برابر قدرت نظامی هند ـ کشوری که بر بودجه دفاعی گسترده و تسلیحات گران‌قیمت غربی تکیه دارد ـ ایستادگی کند و غرور ناشی از قدرت نظامی این کشور را به شکلی کم‌سابقه در هم بشکند.
پس از ۱۰ مه، پاکستان در جنوب آسیا با تمام قامت خود ایستاده است. اما ۱۰ مه در عین حال فرصتی بزرگ و درخشان در اختیار پاکستان قرار داده است؛ فرصتی که پس از آن، پاکستان نباید تنها به جشن گرفتن پیروزی نظامی بسنده کند، بلکه باید گام‌های بزرگ‌تری به سوی آینده بردارد.
پاکستان باید توان دفاعی خود را به صنعت، مهارت‌های رزمی خود را به پژوهش و تحقیق، روحیه ملی را به وحدت ملی و منابع و ظرفیت‌های خود را به قدرت اقتصادی تبدیل کند.
اگر پاکستان از این پس بتواند توانمندی‌های خود در زمینه‌هایی همچون جنگنده‌های JF-17، پهپادها، هواپیماهای آموزشی، فناوری موشکی، پدافند هوایی و جنگ الکترونیک را با یک سیاست صنعتی منسجم و هدفمند پیوند دهد، موفقیت ۱۰ مه دیگر صرفاً یک فصل از تاریخ نظامی کشور نخواهد بود، بلکه می‌تواند سرآغاز شکل‌گیری یک بخش جدید و مهم در اقتصاد ملی پاکستان باشد.
پیروزی واقعی زمانی رقم خواهد خورد که اعتبار و وجهه‌ای که در میدان نبرد به دست آمده است، به ایجاد کارخانه‌ها، فرصت‌های شغلی، افزایش صادرات و توسعه فناوری‌های پیشرفته در داخل پاکستان تبدیل شود.
اکنون ملت پاکستان باید با سرمایه‌گذاری گسترده در حوزه‌های توانمندی، علم، فناوری، صنعت و وحدت ملی، به جهان نشان دهد که پاکستان تنها ملتی نیست که توانایی پیروز شدن در جنگ را دارد، بلکه ملتی است که توانایی ساختن و آباد کردن کشور خود را نیز دارد.
۶ سپتامبر ۱۹۶۵ به ملت پاکستان آموخت که دفاع از میهن بخشی از ایمان و وظیفه ملی است؛ روزی که شجاعت و فداکاری دلیرمردان در خطوط مقدم و حمایت و همراهی مردم در پشت جبهه، یک حماسه ماندگار از مقاومت و ایستادگی آفرید. آن روز، سرباز در سنگر و مردم در پشت جبهه، هر یک به سهم خود از وطن دفاع کردند و نشان دادند که قدرت یک کشور تنها در سلاح و تجهیزات نظامی آن خلاصه نمی‌شود، بلکه اراده و همبستگی ملت نیز می‌تواند سرنوشت یک نبرد را رقم بزند.
اما ۱۰ مه ۲۰۲۵ به ملت نشان داد که در قرن بیست‌ویکم، دفاع از وطن تنها با انگیزه و روحیه فداکاری امکان‌پذیر نیست؛ بلکه دانش مدرن، فناوری پیشرفته، آموزش تخصصی و مهارت حرفه‌ای نیز ضرورتی انکارناپذیر است.
۱۰ مه جایگزین ۶ سپتامبر نیست، بلکه ادامه همان مسیر و امتداد همان حماسه است.
۶ سپتامبر به جهان نشان داده بود که پاکستان هرگز سر فرود نخواهد آورد؛ و ۱۰ مه به جهان نشان داد که پاکستان علاوه بر ایستادگی، توانایی پاسخ دادن نیز دارد.
من معتقدم بزرگ‌ترین پیروزی پاکستان در نبرد ۱۰ مه، صرفاً سرنگون کردن هواپیماهای هندی و اصابت به اهداف تعیین‌شده نبود؛ بلکه بزرگ‌ترین دستاورد این بود که پاکستان توانست این تصور و توهم را از ذهن دشمن هندی بیرون کند که پاکستان لقمه‌ای آسان است و هند هر زمان که بخواهد می‌تواند آن را در هم بکوبد.
امروز، تمام منطقه شاهد آن است که هند تا چه اندازه نسبت به پاکستان احساس نگرانی و هراس دارد.
اکنون وظیفه ما این است که میهن عزیزمان را چنان قدرتمند و توانمند بسازیم که دشمن، پیش از آنکه حتی به فکر حمله به پاکستان بیفتد، نه یک بار، بلکه هزار بار درباره پیامدهای آن بیندیشد.
این پیروزی واقعی ما خواهد بود.
پاکستان زنده باد!
نتیجه‌گیری
داستان ۶ سپتامبر و ۱۰ مه را می‌توان دو فصل از یک روایت واحد دانست؛ روایتی از شجاعت، استقامت، مبارزه و دفاع از میهن. اگر ۶ سپتامبر نماد ایستادگی و فداکاری بود، ۱۰ مه بر ضرورت برخورداری از دانش، فناوری، توان دفاعی و مهارت حرفه‌ای در عصر جدید تأکید کرد. اما آزمون بزرگ پاکستان پس از پیروزی در میدان نبرد آغاز می‌شود: اینکه آیا می‌تواند این اعتمادبه‌نفس و اعتبار دفاعی را به قدرت علمی، صنعتی، اقتصادی و وحدت ملی تبدیل کند یا نه. پیروزی پایدار آنجاست که شجاعت سربازان در میدان، به تلاش دانشمندان در آزمایشگاه، کارگران در کارخانه، جوانان در دانشگاه و همبستگی مردم در جامعه پیوند بخورد. آن روز است که پاکستان نه‌تنها ملتی مقاوم در برابر تهدیدها، بلکه ملتی توانمند، سازنده و آینده‌ساز خواهد بود.
منابع:
نویسنده : حنا پرویز بٹ، نویسنده و کالم‌نگار پاکستانی و از چهره‌های فعال در عرصه سیاسی و اجتماعی این کشور است که در روزنامه جنگ درباره موضوعات سیاسی، ملی و اجتماعی قلم می‌زند. در نوشته‌های او، موضوعاتی همچون دفاع از پاکستان، نقش نیروهای مسلح، وحدت ملی و تحولات سیاسی و منطقه‌ای مورد توجه قرار گرفته است.
ترجمه و تحقیق: دکتر محمد عسکری
روزنامه جنگ:روزنامه جنگ از روزنامه‌های باسابقه و شناخته‌شده اردو زبان پاکستان است که در پوشش رویدادهای سیاسی، اجتماعی و ملی این کشور نقش برجسته‌ای دارد. پایگاه رسمی روزنامه جنگ، صفحه‌ای اختصاصی برای مقالات و یادداشت‌های حنا پرویز بٹ دارد و نوشته‌های وی را به‌عنوان کالم‌های منتشرشده در این روزنامه ارائه می‌کند.
https://jang.com.pk/news/1613384
نظر شما