یافته‌های تازه نظرسنجی گالوپ و گیلانی پاکستان تصویری قابل‌توجه از تجربه کودکان پاکستانی در محیط مدرسه ارائه می‌دهد: ۹۳ درصد والدین می‌گویند فرزندشان تاکنون از بی‌عدالتی یا بدرفتاری در مدرسه شکایت نکرده است؛ در مقابل، ۷ درصد والدین اعلام کرده‌اند که فرزندشان چنین شکایتی داشته است.
در این نظرسنجی از والدینی که فرزندانشان در حال حاضر در مدرسه تحصیل می‌کنند، پرسیده شد: «لطفاً بگویید آیا فرزند شما تاکنون از بی‌عدالتی یا بدرفتاری در مدرسه شکایت کرده است؟» در پاسخ، ۷ درصد گفتند «بله» و ۹۳ درصد گفتند «خیر».
این یافته‌ها نشان می‌دهد که شکایت درباره بی‌عدالتی یا بدرفتاری، در میان کودکانِ در حال تحصیل، از سوی بخش نسبتاً کوچکی از والدین گزارش شده است.
اما وقتی شکایتی وجود دارد، مشکل دقیقاً کجاست؟
از میان همان ۷ درصد والدینی که از شکایت فرزندشان خبر داده بودند، سؤال دیگری پرسیده شد: «اگر بله، چه نوع شکایتی مطرح شده است؟»
پاسخ‌ها نشان داد که رفتار معلمان با ۳۸ درصد، رایج‌ترین نوع شکایت در سطح ملی بوده است. پس از آن، بدرفتاری سایر کودکان با ۳۱ درصد در رتبه دوم قرار گرفت.
همچنین ۶ درصد والدین از مشکلات مربوط به مدیریت مدرسه سخن گفتند، ۱۱ درصد انواع دیگری از شکایت‌ها را مطرح کردند و ۱۴ درصد نیز اعلام کردند که از نوع شکایت اطلاعی ندارند.
شهر و روستا؛ دو تصویر متفاوت از شکایت‌های مدرسه‌ای
داده‌ها همچنین تفاوت قابل‌توجهی میان مناطق شهری و روستایی نشان می‌دهد.
در مناطق شهری، رفتار معلمان با ۴۸ درصد مهم‌ترین موضوع شکایت‌های گزارش‌شده بود؛ در حالی که در مناطق روستایی، بدرفتاری همسالان با ۴۲ درصد در صدر قرار داشت.
این تفاوت نشان می‌دهد که تجربه کودکان از محیط مدرسه ممکن است تحت تأثیر شرایط اجتماعی و محیطی محل زندگی آنان قرار گیرد.
اکثریت آرام؛ اما اقلیت قابل توجهی که باید شنیده شوند
در مجموع، یافته‌های گالوپ و گیلانی نشان می‌دهد که اکثریت بسیار بزرگی از کودکانِ در حال تحصیل، از نگاه والدین، تجربه‌ای از بی‌عدالتی یا بدرفتاری را که به شکایت منجر شده باشد گزارش نکرده‌اند.
با این حال، در میان گروه کوچکی که شکایت‌هایی مطرح کرده‌اند، رفتار معلمان و بدرفتاری سایر کودکان دو نگرانی اصلی هستند.
این ارقام می‌تواند برای مدارس، والدین و سیاست‌گذاران آموزشی یک پیام مهم داشته باشد: حتی زمانی که اکثریت دانش‌آموزان شکایتی مطرح نمی‌کنند، شنیدن صدای همان اقلیتی که با مشکل مواجه شده‌اند، می‌تواند به شناسایی نقاط ضعف محیط آموزشی و ایجاد فضای امن‌تر و عادلانه‌تر برای همه کودکان کمک کند.
نظر شما