تحلیل گالوپ پاکستان از نظرسنجی بهداشت و جمعیت پنجاب (PHPS) ۲۰۲۴-۲۵
آخرین تحلیل از نظرسنجی بهداشت و جمعیت پنجاب (PHPS) ۲۰۲۴-۲۵ نشان می‌دهد که تقریباً نیمی از زنان دارای سابقه ازدواج در پنجاب تا سن ۲۰ سالگی ازدواج کرده‌اند. بر اساس مصاحبه با ۱۹٬۵۳۶ زن دارای سابقه ازدواج در گروه سنی ۱۵ تا ۴۹ سال در هر ۳۶ منطقه پنجاب، این نظرسنجی نشان می‌دهد که ۱۵.۱ درصد پیش از رسیدن به ۱۸ سالگی ازدواج کرده‌اند، در حالی که ۳۴.۲ درصد دیگر بین سنین ۱۸ تا ۲۰ سال ازدواج کرده‌اند. در مجموع، این ارقام نشان می‌دهد که ۴۹.۳ درصد تا سن ۲۰ سالگی وارد زندگی مشترک شده‌اند.
یافته‌ها همچنین تفاوت‌های جغرافیایی قابل‌توجهی را نشان می‌دهند. ازدواج زودهنگام در مناطق روستایی شیوع بیشتری دارد؛ به‌طوری که ۱۶.۹ درصد از زنان پیش از ۱۸ سالگی ازدواج کرده‌اند، در حالی که این رقم در مناطق شهری ۱۲.۵ درصد است. با این حال، این اختلاف میان گروه‌های مختلف مناطق به‌مراتب بیشتر است: ۲۳.۳ درصد از زنان در هفت منطقه کم‌برخوردار پیش از ۱۸ سالگی ازدواج کرده‌اند، در حالی که این رقم در مناطق غیرکم‌برخوردار ۱۳.۲ درصد بوده است. تا سن ۲۰ سالگی، ارقام تجمعی به ۶۲.۵ درصد در مناطق کم‌برخوردار و ۴۶.۲ درصد در سایر مناطق می‌رسد.
در سوی دیگر این توزیع، ۲۱.۴ درصد از زنان در سراسر پنجاب در سن ۲۵ سالگی یا بالاتر ازدواج کرده‌اند. این سهم در مناطق کم‌برخوردار تنها ۱۳.۵ درصد بوده، در حالی که در مناطق غیرکم‌برخوردار ۲۳.۲ درصد ثبت شده است. تفاوت میان مناطق روستایی و شهری در این مرحله نسبتاً اندک بوده است؛ به‌طوری که ۲۰.۲ درصد از زنان روستایی و ۲۳.۰ درصد از زنان شهری در سن ۲۵ سالگی یا بالاتر ازدواج کرده‌اند.
میانه سنی نخستین ازدواج در سراسر این استان تفاوت قابل‌توجهی دارد و از ۱۸ سال در دیره غازی‌خان تا ۲۲ سال در فیصل‌آباد، گوجرانواله، جهلم، راولپندی، سیالکوت، توبا تک سینگ و وهاری متغیر است. مظفرگره و راجن‌پور میانه سنی ۱۹ سال را ثبت کرده‌اند. در مجموع، ۱۸ منطقه از ۳۶ منطقه پنجاب میانه سنی ۲۱ سال یا بالاتر را ثبت کرده‌اند، در حالی که ۱۸ منطقه دیگر میانه سنی ۲۰ سال یا کمتر داشته‌اند.
تحصیلات نیز با ازدواج در سنین بالاتر ارتباط دارد، هرچند این تفاوت عمدتاً پس از سطح تحصیلات متوسطه آشکار می‌شود. زنان بدون تحصیلات، دارای تحصیلات ابتدایی و دارای تحصیلات راهنمایی، همگی میانه سنی ۲۰ سال را برای ازدواج ثبت کرده‌اند. این رقم در میان زنان دارای تحصیلات متوسطه به ۲۱ سال و در میان زنان دارای تحصیلات عالی به ۲۳ سال افزایش یافته است.
این نظرسنجی همچنین نرخ باروری نوجوانان را در پنجاب ۵۲ تولد به ازای هر هزار زن ۱۵ تا ۱۹ ساله گزارش می‌کند. این نرخ در مناطق کم‌برخوردار به ۷۶ می‌رسد، در حالی که در مناطق غیرکم‌برخوردار ۴۸ است؛ همچنین این نرخ در مناطق روستایی ۶۳ و در مناطق شهری ۳۷ تولد به ازای هر هزار زن است.
در مجموع، یافته‌های PHPS نشان می‌دهد که سن نخستین ازدواج در پنجاب ارتباط نزدیکی با سطح توسعه در مناطق مختلف، محل سکونت و میزان تحصیلات دارد. این داده‌ها همچنین تفاوت‌های قابل‌توجهی را در زمان ازدواج در میان مناطق مختلف، به‌ویژه میان مناطق کم‌برخوردار و غیرکم‌برخوردار، نشان می‌دهد. نکته قابل توجه این است که پاسخ‌های «نمی‌دانم» یا پاسخ‌های ثبت‌نشده درباره سن نخستین ازدواج در مناطق کم‌برخوردار به‌مراتب بیشتر بوده است؛ یعنی ۳.۲ درصد در مقایسه با تنها ۰.۳ درصد در مناطق غیرکم‌برخوردار؛ موضوعی که هنگام تفسیر یافته‌های مربوط به مناطق مختلف باید مورد توجه قرار گیرد.
نظر شما