دکتر رمیش کمار وانکوانی:
در حال حاضر در شهر کلگری کانادا حضور دارم؛ جایی که در جریان مراسم رنگارنگ «گالا دهن‌تِراس»، جایزه جهانی هندو به من اهدا شد. در این مراسم، شخصیت‌های اجتماعی و فرهنگی، نمایندگان جوامع مختلف و مهمانان برجسته‌ای از کانادا و سراسر جهان حضور داشتند. این جایزه هر سال به یک نفر از میان شخصیت‌های مختلف جهان اهدا می‌شود که به دلیل تلاش‌های خستگی‌ناپذیر، اقدامات صادقانه و برخورداری از روحیه نوع‌دوستی و همدردی با انسان‌ها، توانسته باشد تأثیری مثبت در سطح جهانی بر جای بگذارد. امسال با دریافت این جایزه جهانی، این افتخار نیز نصیب من شد که نخستین و تنها شهروند پاکستانی باشم که موفق به دریافت آن شده است.
هنگامی که برگزارکنندگان مراسم از من دعوت کردند تا دیدگاه‌هایم را با حاضران در میان بگذارم، ضروری دانستم بر آموزه‌های اصیل و صلح‌طلبانه آیین هندو و اهمیت احترام به پیروان همه ادیان تأکید کنم. در آموزه‌های بنیادین وِدایی هندوئیسم، مفاهیمی همچون سِوا، یعنی خدمت بدون چشمداشت؛ کارونا، یعنی رحمت و همدلی؛ کارما، یعنی پاداش نیک در برابر اعمال نیک؛ و واسودهیوا کوتومبَکَم، یعنی «تمام جهان یک خانواده است»، جایگاهی محوری دارند.
من هرگز این سخن ارزشمند پدر بزرگوارم، دکتر سیتل داس، را فراموش نمی‌کنم که می‌گفت: «انسان موفق کسی نیست که فقط برای خودش زندگی کند؛ بلکه کسی است که در رنج و درد دیگران شریک شود.»
در آیین هندو، غذا دادن به انسانی گرسنه یکی از بزرگ‌ترین نیکی‌هاست. من بر این باورم که اگر گرسنگی، فقر و محرومیت از جامعه ما ریشه‌کن شود، بسیاری از اختلافات و منازعات نیز خودبه‌خود کاهش خواهند یافت.
در طول دو دهه گذشته، شورای هندو پاکستان از طریق برگزاری کمپ‌های رایگان پزشکی، حمایت‌های آموزشی، فعالیت‌های امدادی در جریان بلایای طبیعی، برنامه‌های ازدواج‌های دسته‌جمعی، گفت‌وگوهای بین‌ادیانی، حمایت‌های مالی، نمایشگاه‌های کاریابی و طرح‌های اجتماعی متعدد، به بهبود زندگی هزاران خانواده کمک کرده است. من نیز به‌عنوان رئیس افتخاری این شورا، اطمینان حاصل کرده‌ام که همه افراد، فارغ از دین و طبقه اجتماعی، بتوانند از طرح‌های رفاهی آن بهره‌مند شوند.
چند سال پیش، هنگامی که برادر بزرگ و عزیزمان، دکتر پریم کومار وانکوانی، با چشمانی اشکبار ما را ترک کرد و از این جهان رفت، خانواده وانکوانی در زادگاه او، اسلام‌کوت، طرح عظیم «پریم نگر؛ سرزمین عشق» را در زمینی به مساحت ۱۵۰ هکتار آغاز کرد. مسئولیت دشوار ریاست و هدایت این پروژه نیز به‌عنوان رئیس هیئت به من سپرده شد.
امروز پریم نگر در دل صحراهای منطقه محروم تَرپارکر در ایالت سند، به الگویی برجسته از یک روستای خدمت‌رسان به بشریت تبدیل شده است. در این مجموعه، مؤسسات آموزشی مدرن، پرورشگاه، خانه سالمندان، مرکز توانبخشی افراد دارای معلولیت، مراکز آموزش مهارت‌های فنی، دانشکده پرستاری و پیراپزشکی، دانشگاه تَر و طرح‌های رفاهی متعدد دیگری در حال ایجاد است.
به درگاه پروردگارم دعا می‌کنم که پریم نگر به نمونه‌ای درخشان از عشق، مدارا، بردباری و خدمت به انسان‌ها تبدیل شود؛ نمونه‌ای که هر پاکستانی بتواند به آن افتخار کند.
هنگام دریافت جایزه جهانی هندو در کانادا، لازم دانستم در برابر مهمانان بین‌المللی بر این حقیقت نیز تأکید کنم که سرزمین پاکستان امروزی، هزاران سال مرکز تمدن کهن هندو بوده است. حتی امروز نیز معابد و اماکن مقدسی همچون معبد هِنگلاج ماتا، کاتاس راج، تِری و پرهلاد در مولتان و شمار زیادی از دیگر اماکن مقدس، نه‌تنها برای پیروان آیین هندو اهمیت معنوی دارند، بلکه آثار زنده‌ای از تاریخ مشترک ما نیز به شمار می‌روند.
در این مراسم از شرکت‌کنندگان دعوت کردم که به پاکستان سفر کنند، از این اماکن مقدس دیدن کنند و خود ببینند که این سرزمین چگونه میراث‌دار پیوند زیبای ادیان، فرهنگ‌ها و تمدن‌های گوناگون است.
از دیدگاه من، زیارت تنها به معنای عبادت و انجام مناسک مذهبی نیست؛ بلکه می‌تواند وسیله‌ای برای پیوند دادن دل‌ها نیز باشد. همچنین تجربه گذشته‌ام در زمینه گردشگری گَندھارا را با حاضران در میان گذاشتم و گفتم هنگامی که مردم کشورهای مختلف به پاکستان سفر می‌کنند و از اماکن مقدس، فرهنگ، مهمان‌نوازی و همزیستی مذهبی این کشور دیدن می‌کنند، بسیاری از سوءتفاهم‌ها از میان می‌رود و درهای تازه‌ای به سوی محبت، احترام و اعتماد گشوده می‌شود.
این همان همگرایی و هماهنگی جهانی میان ادیان و نوعی ارتباط مردمی است که جهان امروز بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد.
از نظر من، ارزش واقعی هر افتخار و جایزه زمانی آشکار می‌شود که انسان را مسئول‌تر کند. امروز، در حالی که این افتخار جهانی، یعنی «جایزه جهانی هندو»، را به سرزمین مادری‌ام، پاکستان، تقدیم می‌کنم، تنها می‌خواهم بگویم که سفر خدمت هرگز به پایان نمی‌رسد؛ بلکه هر موفقیت، انسان را به تواضع بیشتر، تلاش بیشتر و اخلاص عمیق‌تر دعوت می‌کند و انگیزه و اشتیاق او را برای ادامه این مسیر افزایش می‌دهد.
لینک: https://jang.com.pk/news/1605243#google_vignette
نظر شما