در سال ۱۹۵۰ میلادی به‌عنوان ملک‌الشعراء به دعوت پاکستان به این کشور سفر کرد و در طی این سفر، که با پذیرایی گرم مقامات و محافل ادبی پاکستان همراه بود، اشعاری سرود که در تجدید و تحکیم روابط ادبی ایران و پاکستان فصلی تازه گشود.
در ایران، جشن نوروز تجلی یک حافظه فرهنگی عمیق و مستمر است که ملت را به میراث باستانی و پیشااسلامی خود پیوند می‌دهد. در مقابل، پاکستان در یک فرآیند مذاکره فرهنگی پویا، آغاز سال را در دو تاریخ مجزا و با دو ماهیت متفاوت جشن می‌گیرد که بازتابی از توازن میان مدرنیته جهانی و هویت ریشه‌دار اسلامی…
