عدیل هاشمی یک بازیگر و کمدین معروف پاکستانی است. او در تاریخ ۱۷ جولائی ۱۹۷۳ در شهر اسلام‌آباد، پایتخت پاکستان، به دنیا آمد و اکنون ۵۳ سال سن دارد. عدیل هاشمی علاوه بر فعالیت‌های هنری، تحصیلات عالی دارد؛ او دارای مدرک ام‌بی‌ای (MBA) و همچنین کارشناسی ارشد در رشته هنرهای زیبا است.
او فرزند عمیر هاشمی و برادر علی هاشمی است. عدیل هاشمی مسلمان است، ملیت پاکستانی دارد و در حال حاضر نیز در شهر اسلام‌آباد زندگی می‌کند. عدیل هاشمی در سال ۲۰۱۱ با نینا اجمل ازدواج کرد. او به عنوان یکی از چهره‌های سرشناس در حوزه بازیگری و طنز پاکستان شناخته می‌شود.
’’خواندن شعر فارسی درست مانند آن بود که انگلیسی‌ها زبان خود را می‌خوانند. پدرم نیز شعر فارسی را دقیقاً به گونه‌ای می‌خواند که انگار زبان مادری‌اش است. وقتی او شعر می‌خواند، به نظر می‌رسید که همه فارسی بلدند؛ چرا که زبان فارسی شکوه و جلوه خاص خود را دارد. اما در دوران رشد و جوانی ما، ریشه زبان فارسی را به کل قطع کردند. علامه اقبال که می‌گوییم خواب ساختن پاکستان را دید، ۷۰ درصد اشعارش به زبان فارسی است. در کجای دنیا مردمی یافت می‌شوند که زبانی را که بزرگ‌ترین شاعرِ نمادین‌شان (Iconic) به آن شعر سروده است، به فرزندان خود یاد ندهند؟ ما کار عجیبی کردیم و رابطه‌مان را با این زبان قطع نمودیم.
ما نه تنها رابطه خود را با زبان، بلکه با تاریخ، جغرافیا، تمدن و فرهنگ خود نیز قطع کردیم. بریدن از ریشه‌ها به این معنا نیست که همه چیز را نابود کنید. برای جدا کردن بچه‌ها از تاریخ، در کتاب‌های درسی مطالبِ بعد از کالج را گنجاندند؛ سر سید احمد خان را تدریس کردند، اما مردم را از نخبگانِ واقعی دور ساختند. شما کل سنت و روایت را از بین بردید. روزگاری در اینجا فارسی زبانی بود که پاکستان می‌خواست آن را همراه خود به جلو ببرد.
به نظر من، اگر شما یک رشته فنی را در کشور فنلند مطالعه می‌کنید، می‌توانید آن را به زبان انگلیسی بخوانید، اما برای سایر موارد، زبان خود آن‌ها لازم است. آلمانی‌ها به زبان آلمانی درس می‌خوانند و فرانسوی‌ها به زبان فرانسوی. خواندن زبان فارسی برای ما چه دشواری داشت؟ آیا در فرانسه و آلمان سنت‌های صوفیانه آموزش داده نمی‌شود؟ اگر ما می‌توانیم قضیه فرمول فیثاغورث و قوانین نیوتن را بخوانیم، چرا نتوانیم فارسی بخوانیم؟ مشکل با فارسی چیست؟ تمام آثار ادبیات اردو به شدت تحت تأثیر زبان فارسی هستند. اگر من در زندگی خودم نمی‌خواهم رشته ژئوپلیتیک (Geopolitics) بخوانم، لااقل به من فارسی یاد بدهید تا سنت‌های صوفیانه را بیاموزم. البته اگر کسی می‌خواهد ریاضی‌دان شود یا فیزیک و شیمی بخواند، حتماً باید آن‌ها را دنبال کند.
اما باید در مدارس معلمان زبان فارسی حضور داشته باشند. اگر در مدرسه‌ای حتی چهار دانش‌آموز هم فارسی بخوانند، آن چهار نفر در آینده کارهای شگرفی خواهند کرد. در این دنیا، آن چهار بچه به هشت نفر تبدیل خواهند شد. در جشنواره ادبی که در حیدرآباد برگزار شد، درباره «ابیات» شاه عبداللطیف بهتایی گفتگو شد. همه این‌ها سخن از عشق و محبت است. اگر این مطالب با عشق بیان شوند، پیوند طبیعی خود به خود برقرار می‌شود. نیازی نیست به مردم لاهور چیزی دیکته شود؛ این حرف‌ها از دل برمی‌آیند و به نوعی در خون و قلب ما جاری هستند، فقط کافی است دوباره ارتباط برقرار شود.‘‘
نظر شما