جامعه و فرهنگ

تله توسیدید در ترازوی فرهنگ و فلسفه چین:از هشدار تاریخی تا همگرایی راهبردی

 تله توسیدید اصطلاحی در علوم سیاسی است که به وضعیت خطرناکی اشاره دارد که در آن یک قدرت در حال ظهور و یک قدرت مسلط قدیمی در آستانه یک منازعه جدی از جمله جنگ قرار می گیرند. این نظریه بیان می کند که وقتی یک قدرت تازه وارد مثل چین امروز با سرعت به یک قدرت مستقر و حاکم مثل آمریکا نزدیک می شود یا از آن پیشی می گیرد احتمال وقوع جنگ یا درگیری شدید میان آنها به شدت افزایش می یابد.

تحلیل و جمع‌بندی دیدگاه‌های محققان و اندیشمندان چینی پس از آتش‌بس جنگ تحمیلی

دیدگاه‌ محققان چینی پس از آتش‌بس جنگ تحمیلی

  پژوهشگران و اندیشکده‌های چینی در دو روز پس از این رویداد، تحلیل‌های عمیقی را درباره ابعاد این آتش‌بس، چشم‌انداز مذاکرات و آینده منطقه ارائه کرده‌اند. در ادامه، مهم‌ترین دیدگاه‌ها را صورتبندی می‌کنیم.

نگاهی به دیدگاه‌های محققان چینی در موضوع روابط چین و اعراب و تأثیر آن بر آینده همکاری با جمهوری اسلامی ایران

روابط چین و اعراب و تاثیرآن بر آینده همکاری با ایران

در پی تشدید  مناقشات خاورمیانه و حملات آمریکا ورژیم اسرائیل  علیه جمهوری اسلامی ایران در ماه‌های مارس و آوریل ۲۰۲۶، اندیشکده‌ها و محققان چینی دیدگاه‌های متمایز و برجسته‌ای درباره روابط چین و اعراب و تأثیر آن بر آینده همکاری با ایران ارائه کرده‌اند. این تحلیل‌ها نشان‌دهنده ” تغییر پارادایم“ در نگرش چین به توازن راهبردی در منطقه است. چین که پیش‌تر سیاست «توازن راهبردی» میان ایران و کشورهای عربی را دنبال می‌کرد، اکنون به دلیل ” عدم تقارن اقتصادی فزاینده“ و ” تغییر اولویت‌های توسعه“، به سمت ” تعمیق روابط با کشورهای عربی“ و ” تثبیت روابط با ایران در سطح «شراکت راهبردی محدود» “ حرکت می‌کند.

از خاک تا هویت: سیاست‌گذاری باستان‌شناختی و بازتعریف تمدن در چین

باستان‌شناسی ابزار راهبردی سیاست فرهنگی-هویتی چین

باستان‌شناسی در چین امروز تلفیقی از سیاست‌گذاری فرهنگی-هویتی، اجرای پروژه‌های عظیم ملی و بازتولید علمی در دانشگاه‌هاست. این مدل «دولت-محور» که بودجه، روایت و ابزارهای فنّاورانه را در اختیار دارد، برای کشورهای دیگر از جمله ایران که دارای پیشینه کهن هستند، قابل مطالعه تطبیقی است.

کنار زدنِ مِه جنگ، بازگرداندن رنگ واقعی ایران

رنگ واقعی ایران

مفاهیمی چون اعتماد به نفس ملی، عزت نفس ملی و همچنین اعتماد به نفس دینی و عزت نفس دینی مطرح است. از این دو جنبه، در دورۀ سلطنت پهلوی، ایران حکومتی بسیار طرفدار آمریکا بود و روابط بسیار خوبی با اسرائیل داشت. اما رسیدن به وضعیت کنونی درگیری، به انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ بازمی‌گردد. این موضوع، به عزت نفس بسیار قوی ملی ایران مربوط می‌شود؛ زیرا در دوران پهلوی، هرچند اقتصاد به­  سرعت رشد می‌کرد و مردم اغلب از شکوه و مدرن بودن ایران در آن زمان صحبت می‌کردند، اما از سوی دیگر، شاه عملاً یک عروسک خیمه­شب‌بازی بود که آمریکا او را حمایت می‌کرد. بنابراین مخالفت با شاه، تنها از سوی طبقۀ مذهبی نبود، بلکه مردم از همۀ طبقات اجتماعی، علیه حکومت پهلوی قیام کردند. این موضوع به مسئلۀ عزت نفس ملی مربوط می‌شود. ایران یک قدرت بزرگ منطقه ‌ای است که در طول تاریخ، تجربۀ دو بار امپراتوری پارس را داشته است که سه قارۀ آسیا، اروپا و آفریقا را در بر می­گرفت و می‌توان گفت بر غرب آسیا سلطه داشتند. این موضوع، منبع افتخار و اعتماد به نفس ملی ایرانیان است.

جادوگری در زیمبابو

افزایش موارد اتهامی مربوط به جادوگری در زیمبابوه نشان‌دهنده باور مردم به این نظام اعتقادی بازمانده از دوران حجر است. در زیمبابوه، اتکا به شیوه‌های سنتی غیبی و ماورایی رو به افزایش به نظر می‌رسد. بسیاری از زیمبابوه‌ای‌ها، به‌ویژه آنان که در مناطق روستایی بزرگ شده‌اند، کنار گذاشتن باور به وجود جادوگری را دشوار می‌یابند

دین سنتی آفریقایی زیمبابوه و مؤلفه‌های آن

دین سنتی در زیمبابوه

پایه‌های دین سنتی آفریقایی، که دینی بومی است و مردم زیمبابوه حتی پیش از ورود استعمار و مدرنیزاسیون از آن پیروی می‌کردند، صرفاً بر ایمان پایدار نیاکان سیاه‌پوست «بومی» آفریقا استوار بوده و به‌عنوان امری مقدس حفظ می‌شد. - ایمان و باور African Traditional Religion یا ATR دین سنتی آفریقایی- مردمان بومی آفریقا است که زیمبابوه‌ای‌ها را نیز دربر می‌گیرد. بیشتر جوامع آفریقای جنوب صحرای بزرگ این دین را دنبال می‌کنند، در حالی که اسلام دین غالب در شمال آفریقا است.

کلیسای زیمبابوه؛ دولت و سیاست

کلیسا در زیمبابوه

بی‌تردید دین نقشی دگرگون‌کننده در جوامع آفریقایی ایفا کرده است؛ نقشی که به شکل‌دهی ارزش‌های اخلاقی و شیوه‌های فرهنگی انجامیده و به‌عنوان بستری برای همبستگی اجتماعی و مشارکت عمومی عمل کرده است. دین نقشی حیاتی در فرهنگ زیمبابوه دارد و ارزش‌ها و آداب اجتماعی را شکل می‌دهد. این نقش بر جنبه‌های گوناگونی از جمله سنت‌ها، اخلاق و پویایی‌های اجتماعی تأثیر می‌گذارد.

مروری گذرا بر آخرین وضعیت زبان فارسی در افغانستان تحت حاکمیت طالبان

وضعیت زبان فارسی تحت حاکمیت طالبان

، پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۱۴۰۱ نگرانی‌های گسترده‌ای درباره¬ی آینده¬ی زبان فارسی و سیاست‌های زبانی حکومت طالبان به وجود آمده است؛ نگرانی‌هایی که برخلاف اظهارات رسمی رهبران امارت مبنی بر «عدم تبعیض میان زبان پشتو و فارسی»، در عمل نشانه‌های فراوانی از تلاش سیستماتیک برای تضعیف جایگاه زبان فارسی و گسترش سلطه¬ی زبان پشتو بر ساختار اداری، آموزشی و فرهنگی کشور را آشکار می‌سازد. هم‌زمان، حکومت طالبان تلاش گسترده‌ای برای برجسته‌سازی زبان و ادبیات پشتو انجام داده است. برگزاری مراسم متعدد شعرخوانی به زبان پشتو با حضور مقامات بلندپایه¬ی طالبان، حمایت از شاعران پشتوزبان و تبلیغ ادبیات پشتو در رسانه‌های رسمی، بخشی از این سیاست فرهنگی است. اما در مقابل، تاکنون هیچ مراسم رسمی و درخور توجهی برای بزرگداشت شاعران فارسی‌زبان یا برگزاری شب‌های شعر فارسی از سوی امارت اسلامی برگزار نشده است

دیدگاه اینفلوئنسرها و فعالان فرهنگی-رسانه‌ای چین درباره تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران

همزمان با آغاز حملات گسترده آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران و شهادت حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر شهید و معظم انقلاب اسلامی، طیف گسترده‌ای از اینفلوئنسرها، استادان دانشگاه، تحلیلگران سیاسی و فعالان رسانه‌ای چین به ابراز دیدگاه‌های خود پرداختند.

تحلیل تطبیقی افکارعمومی و نخبگان چین و جهان در موضوع جنگ آمریکا و رژیم اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران

در غیاب نظرسنجی‌های مستقل و معتبر بین‌المللی در چین درباره جنگ اخیر آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران (بازه ۲۸ فوریه تا ۱۴ آوریل ۲۰۲۶)، تحلیل حاضر بر دو منبع اصلی استوار است: نخست، تحلیل‌های اندیشکده‌ای و اظهارات رسمی مقامات چین که نگرانی‌های راهبردی و اقتصادی نخبگان را منعکس می‌کند؛ دوم، نظرسنجی‌های معتبر در کشورهای غربی و منطقه که تصویری روشن از افول حمایت عمومی از جنگ در سطح جهانی ارائه می‌دهد.

ایران، چین و بازتعریف جایگاه رقبای فرهنگی-اقتصادی

سال ۲۰۲۶، چین را در کانون یک بحران ساختاری قرار داده که جنگ تحمیلی علیه ایران (آغازشده از نهم اسفند 1404برابر با 28 فوریه) و بسته‌شدن تنگه هرمز ستون فقرات آن است. در این بستر، پکن با موجی بی‌سابقه از دیپلماسی سران (بیش از ۱۰ مقام ارشد در چهار ماه) خود را نه فقط به عنوان قدرت اقتصادی، بلکه به عنوان میانجی‌گر اجباری معرفی می‌کند؛ میانجی‌گری‌ای که منافعش با ایران در تقابل‌های آشکار و پنهانی قرار گرفته است.