حافظ شیرازی
-
حافظ؛ صدایی آشنا در خانه فارسی‌زبانان افغانستان
روز بزرگداشت حافظ فرصتی است برای بازخوانی جایگاه این شاعر نامدار در فرهنگ و ادبیات افغانستان؛ سرزمینی که شعر فارسی در آن، افزون بر ارزش ادبی، بخشی از حافظه تاریخی و فرهنگی مردم است. غزل‌های حافظ، با گذشت قرن‌ها، همچنان ظرفیت سخن گفتن از امید، صداقت، ریاکاری و دشواری‌های زندگی انسان را دارند؛…
-
سید سبط حسن رضوی؛ مردی که چراغِ فارسی را در پاکستان روشن نگه داشت
سید سبط حسن رضوی در روزگاری به خدمت زبان فارسی پرداخت که این زبان، پس از قرن‌ها حضور پررنگ در عرصه‌های علمی، فرهنگی و اداری شبه‌قاره، با دوره‌ای دشوار از افول روبه‌رو شده بود. وی فارسی را فقط یک زبان نمی‌دانست؛ برای او فارسی بخشی از یک میراث بزرگ فرهنگی و ادبی بود؛ میراثی که باید حفظ می‌شد…
-
استاد رشید بت؛ چهره‌ای برجسته و صاحب‌نام در هنر خوشنویسی پاکستان
استاد رشید بت در زیرزمین خانه‌اش دنیایی از خط و خوشنویسی آفریده است؛ جایی که با ورود به آن، گویی از دنیای روزمره فاصله می‌گیرید و قدم به جهانی آرام، زیبا و سرشار از رمز و راز حروف می‌گذارید و بی‌اختیار در زیبایی حروف و ظرافت هنر غرق می‌شوید. همین‌جاست که رشید بت در سکوت شب با هنر خود خلوت می‌کند،…
-
حافظ و هرمز
سلطان محمد دوم بهمنی، که میان سال‌های ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۷ بر دکن حکومت می‌کرد، حافظ را به پایتخت خود، گلبرگه، دعوت کرد. حافظ سفر را آغاز کرد، اما در بندر هرمز از تصمیم خود منصرف شد و شعری برای سلطان فرستاد که در آن توضیح می‌داد نمی‌تواند بوستان‌ها، شراب‌ها و دوستان محبوبش را در برابر ثروتی که سلطان…
-
تاگور و ایران: بازتاب پیوندهای فرهنگی و تمدنی ایران و هند
تاگور و ایران
روابط فرهنگی ایران و هند از کهن‌ترین و پایدارترین مناسبات میان تمدن‌های آسیایی به شمار می‌آید. این روابط که پیشینه‌ای بیش از دو هزار و پانصد سال دارد، همواره بستری برای تبادل اندیشه، زبان، ادبیات، هنر و باورهای دینی میان دو ملت فراهم کرده است. در این میان، رابیندرانات تاگور (۱۸۶۱–۱۹۴۱)، شاعر،…
-
نگاهی به کتاب ’’عرفانِ حافظ‘‘ اثر مولانا اشرف علی تهانویؒ
تهانویؒ که از اکابر علمای دیوبند و از خلفای ارشد حضرت امداد الله مهاجر مکیؒ بود، در این کتاب می‌کوشد میان ادب عرفانی فارسی و تصوف سنّیِ منضبط به شریعت پیوندی روشن و قابل اعتماد برقرار کند. از همین رو، «عرفان حافظ» نه شرحی ادبیِ صرف است و نه تفسیر ذوقیِ رها شده، بلکه شرحی سلوکی–تعلیمی است که…