پیر مهر علی شاه طبعی لطیف و ذوقی سرشار داشت. بسیاری از حالات وجدانی او در قالب اشعار فارسی تجلی یافته است. در سفر مدینهٔ منوره، حالتی روحانی بر وی عارض شد و دو غزل نعتیه بر زبانش جاری گشت. مطلع یکی از آن دو چنین است:
من ندانم باده‌ام یا باده را پیمانه‌ام
عاشق شوریده‌ام یا عشق یا جانانه‌ام
بررسی میدانی و تحلیل محتوای کتیبه‌ها نشان می‌دهد که شعر فارسی در این مجموعه، فراتر از یک عنصر تزئینی به کار رفته است. قرار گرفتن اشعار در کنار آیات قرآن و احادیث، به آنها کارکردی معنایی بخشیده و در بسیاری از موارد، شعر نقش واسطه‌ای میان متن مقدس و تجربه عرفانی مخاطب پیدا کرده است. به بیان دیگر،…
