شبکه تلویزیونی تای پی بی اس در برنامه تحلیلی تلویزیونی خود در مورد مراسم تشییع و بزرگداشت رهبر شهید گفت :این مراسم صرفاً یک آیین سوگواری برای بدرقه یک شخصیت سیاسی نبود، بلکه به صحنه‌ای برای نمایش انسجام داخلی، مشروعیت نظام و ارسال پیام‌های راهبردی به بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل شد. تصاویر گسترده از حضور مسئولان عالی‌رتبه، فرماندهان نظامی، شخصیت‌های مذهبی و میلیون‌ها نفر از مردم، این مراسم را به یکی از مهم‌ترین رویدادهای سیاسی و اجتماعی ایران در سال‌های اخیر بدل کرد.

از منظر داخلی، این مراسم تلاشی برای نمایش وحدت ملی در شرایطی بود که ایران طی ماه‌های گذشته با فشارهای خارجی، جنگ، تحریم و همچنین برخی نارضایتی‌های داخلی روبه‌رو بوده است. حضور گسترده مردم در خیابان‌ها، نصب تصاویر رهبر فقید در شهرهای مختلف و مشارکت نهادهای دولتی و مردمی در برگزاری مراسم، این پیام را منتقل می‌کرد که ساختار سیاسی جمهوری اسلامی همچنان از توان بسیج اجتماعی برخوردار است و ترور رهبر پیشین نه‌تنها موجب تضعیف نظام نشده، بلکه او را به نماد مقاومت و پایداری تبدیل کرده است. در بعد بین‌المللی نیز زمان‌بندی این مراسم قابل توجه بود. هم‌زمانی آن با سالگرد استقلال ایالات متحده، از نگاه بسیاری از تحلیلگران، حامل پیام سیاسی مشخصی برای واشنگتن و متحدانش تلقی شد؛ پیامی مبنی بر اینکه ایران با وجود فشارهای نظامی و سیاسی، همچنان خود را بازیگری مستقل و مقاوم می‌داند و قصد ندارد سیاست‌های منطقه‌ای و امنیتی خود را تغییر دهد.

در مقایسه با مراسم تشییع امام خمینی در سال ۱۳۶۸، اگرچه شرایط سیاسی و اجتماعی امروز ایران تفاوت‌های قابل توجهی با آن دوران دارد، اما حکومت تلاش کرد از طریق برگزاری مراسمی گسترده، پیوند میان انقلاب اسلامی، رهبری و افکار عمومی را بار دیگر به نمایش بگذارد. برخی تحلیلگران معتقدند که اگر حضور مردم در سال ۱۳۶۸ عمدتاً بر پایه احساسات انقلابی و محبوبیت شخصی امام خمینی بود، در شرایط کنونی این مراسم علاوه بر جنبه عاطفی، کارکردی سیاسی و امنیتی نیز پیدا کرده است.

سطح گسترده برنامه‌ریزی‌های اجرایی نیز اهمیت این مراسم را نشان می‌داد. تأمین میلیون‌ها وعده غذایی، آماده‌سازی سامانه‌های حمل‌ونقل، استقرار مراکز درمانی، آمبولانس‌ها، بالگردها و ایجاد محل‌های اسکان موقت برای زائران، بیانگر آن بود که دولت از مدت‌ها قبل خود را برای حضور جمعیت بسیار بزرگی آماده کرده بود. این حجم از تدارکات علاوه بر مدیریت جمعیت، نمایانگر ظرفیت سازمان‌دهی نهادهای حکومتی در شرایط بحرانی نیز بود. در حوزه دیپلماسی، حضور هیئت‌هایی از کشورهای منطقه، آسیای مرکزی و برخی کشورهای اسلامی، این پیام را تقویت کرد که ایران با وجود انزوای نسبی در روابط با غرب، همچنان از شبکه‌ای از شرکای سیاسی و راهبردی برخوردار است. در مقابل، غیبت بسیاری از کشورهای اروپایی نیز بازتابی از شکاف عمیق موجود میان تهران و غرب ارزیابی شد.

در نهایت، این مراسم را می‌توان بخشی از راهبرد جمهوری اسلامی برای بازسازی سرمایه نمادین نظام پس از یک بحران امنیتی بزرگ دانست. حکومت تلاش کرد از سوگواری ملی، روایتی از مقاومت، استمرار و مشروعیت سیاسی بسازد و این پیام را به افکار عمومی داخلی و جامعه جهانی منتقل کند که با وجود از دست دادن عالی‌ترین مقام خود، ساختار قدرت همچنان پابرجاست و مسیر جمهوری اسلامی بدون تغییر ادامه خواهد یافت. موفقیت این راهبرد در بلندمدت، بیش از هر چیز به تحولات آینده، وضعیت اقتصادی، روند مذاکرات خارجی و میزان اعتماد عمومی در داخل کشور وابسته خواهد بود.

منبع :

https://www.youtube.com/watch?v=S7tU8TplJ4Y