مسجد آصفی لکهنو، شاهکاری از معماری اوده و مقایسه آن با معماری صفوی ایران

مسجد آصفی لکهنو و مقایسه آن با معماری صفوی ایران

قرن هفدهم و هجدهم میلادی را می‌توان یکی از مهم‌ترین دوره‌های تعامل فرهنگی میان ایران و شبه‌قاره هند دانست. در این دوران، مهاجرت گسترده معماران، خوشنویسان، کاشی‌کاران، شاعران و اندیشمندان ایرانی به دربارهای مسلمان هند، به‌ویژه حکومت شیعی اوده، موجب انتقال بسیاری از سنت‌های هنری و معماری ایران…

" آصفی امام‌باره گاه "در شهر لکهنو

یکی از برجسته‌ترین یادگارهای این دوران، مجموعه آصفی امام‌بارا و مسجد آصفی است که نه تنها شاهکاری کم‌نظیر در معماری اسلامی به شمار می‌آید، بلکه یادمانی از سیاست‌های اجتماعی و انسان‌دوستانه نواب آصف‌الدوله در یکی از دشوارترین دوره‌های تاریخ اوده است. ساخت این مجموعه در پی قحطی بزرگ سال ۱۷۸۴ میلادی…

لکهنو نماد شکوه معماری نوابی و جلوه‌ای از پیوند هنر ایرانی، عثمانی و هندی بخش دوم

لکهنو نماد جلوه‌ هنر ایرانی، عثمانی و هندی _ بخش دوم

بناهای تاریخی تنها یادگارهای سنگی و آجری از گذشته نیستند، بلکه روایتگر اندیشه، فرهنگ، سیاست و شیوه زندگی مردمانی هستند که آنها را آفریده‌اند. دروازه رومی لکهنو نیز از همین منظر، صرفاً ورودی باشکوه یک شهر نیست؛ بلکه نمادی از دورانی است که هنر، معماری و انسان‌دوستی در خدمت ساختن جامعه‌ای آباد…

دروازه رومی لکهنو ، نماد شکوه معماری نوابی و جلوه‌ای از پیوند هنر ایرانی، عثمانی و هندی : بخش نخست

" دروازه رومی لکهنو " جلوه‌ای از پیوند هنر ایرانی، عثمانی و هندی

شهر لکهنو، پایتخت تاریخی ایالت اوتارپرداش هند، از برجسته‌ترین مراکز تمدنی و فرهنگی شبه‌قاره هند در سده هجدهم و نوزدهم میلادی به شمار می‌رود. این شهر، که در دوران فرمانروایی نوابان اوده به اوج شکوفایی رسید، نه تنها به دلیل رونق ادبیات، موسیقی، هنر و آیین‌های مذهبی شهرت یافت، بلکه به یکی از مهم‌ترین…