اشتراک‌گذاری داده‌ها برای دانش‌آموزان ژاپنی

این مقاله به بررسی طرح‌های سیاستی دولت‌های سوئیس و ژاپن برای ایجاد «فضاهای داده عمومی» (Public Data Spaces) جهت تسهیل اشتراک‌گذاری داده‌های آموزشی میان مدارس، محققان و نهادهای حاکم می‌پردازد

پیش‌بینی اشتراک‌گذاری داده‌ها برای آموزش دانش‌آموز محور: طرح‌های سیاستی در سوئیس و ژاپن

منبع : British Journal of Educational Technology

خلاصه: این مقاله به بررسی طرح‌های سیاستی دولت‌های سوئیس و ژاپن برای ایجاد «فضاهای داده عمومی» (Public Data Spaces) جهت تسهیل اشتراک‌گذاری داده‌های آموزشی میان مدارس، محققان و نهادهای حاکم می‌پردازد. این طرح‌ها در بستر «دیجیتالی شدن» و «پلتفرم‌سازی» آموزش مطرح شده‌اند تا ارزش عمومی داده‌ها را حفظ کنند و آموزش دانش‌آموز محور را از طریق یادگیری شخصی‌سازی‌شده و فردی‌سازی‌شده بهبود بخشند. هر دو کشور با وجود ساختارهای حکومتی غیرمتمرکز و فقدان زیرساخت‌های داده‌ای یکپارچه، قصد دارند بر انحصار پلتفرم‌های تجاری فائق آیند. با این حال، تحلیل اسناد نشان‌دهنده ابهامات فرهنگی خاصی در رابطه با تمرکز بر یادگیری فردی است. این مورد کاوی‌ها نه تنها چالش‌های فنی و نظارتی برنامه‌های اشتراک‌گذاری داده را آشکار می‌سازد، بلکه بحث‌هایی را در مورد اهداف آموزشی واقعی که داده‌ها قرار است از آن‌ها حمایت کنند، مطرح می‌کند.

توضیحات: این تحلیل با استفاده از مفهوم تصورات اجتماعی-فنی (Socio-Technical Imaginaries) به بررسی دیدگاه‌های نهفته در سیاست‌های آموزشی می‌پردازد. هر دو کشور با اتکا به وعده‌های پلتفرم‌های تجاری مبنی بر بهبود آموزش از طریق «شخصی‌سازی و فردی‌سازی»، سعی در بازتولید این الگو دارند. این شخصی‌سازی، که ریشه در بازاریابی دیجیتال دارد، با ایده‌های انسان‌گرایانه (مانند رشد شخصی) و مدل‌های رفتارگرایانه در هم آمیخته است. این طرح‌ها در ژاپن و سوئیس بیانگر یک توپولوژی جدید از حکمرانی مبتنی بر داده هستند که تلاش می‌کنند داده‌های تولید شده در کلاس‌ها را به حکمرانی سیستمی متصل کنند تا در برابر انحصار شرکت‌های بزرگ فناوری آموزشی (EdTech) ایستادگی شود.

نکات مفید برای طرف ایرانی:

۱. حفظ ارزش عمومی داده‌ها: این طرح‌ها راهکاری برای مقابله با انحصار پلتفرم‌های تجاری و جلوگیری از تجاری‌سازی (Commodification) داده‌های حساس آموزشی است که منبع درآمد اصلی شرکت‌های فناوری آموزشی هستند.

 ۲. تمایز فرهنگی در سیاست‌گذاری: این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه حتی در پذیرش مفاهیم جهانی مانند «یادگیری شخصی‌سازی‌شده»، ملاحظات فرهنگی و ساختار حکمرانی (مانند ساختار فدرال سوئیس یا تمرکزگرایی فرهنگی ژاپن) بر اجرای سیاست‌ها تأثیر می‌گذارند.

 ۳. چالش‌های فنی و حقوقی: پیش از اجرای هرگونه طرح کلان مبتنی بر داده، حل چالش‌های حیاتی نظیر استانداردهای قابلیت همکاری (Interoperability) و حفظ حریم خصوصی و امنیت داده‌ها (که در هر دو کشور هنوز حل نشده است) ضروری می‌باشد. این امر پیش‌شرط ایجاد اعتماد عمومی برای اشتراک‌گذاری داده‌هاست.

آدرس متن کامل:

https://doi.org/10.1111/bjet.70030

 

کد خبر 25934

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 9 =