تصویری از نسخۀ گلستان سعدی، موجود در مسجد دونگ سی پکن
1. سعدی شیرازی، از جمله شاعران فارسیزبان است که آثار او به ویژه گلستان درادبیات جهانی بسیار اثرگذار بوده است. مطالعۀ آثار و پژوهشهای مرتبط با سعدی از منظر ادبیات تطبیقی و مطالعات فرهنگی، از آن جهت سودمند است که نشان میدهد جهانیهای ادبیات یا تاریخ ادبی جهان، از چه معانی و مفاهیم و درونمایه هایی انباشته شده یا بهره برده و کدامها توانسته است با گذار از دالان دیریازِ سنّت و تاریخ، درذهن و زبان ملل گوناگون، ترنم دلپذیری و دلنشانی بیابد.
2. شاید محکمترین و قدیمیترین نوع رابطه میان ایران و چین، سفرهای دریایی بوده است که ایرانیان برای تجارت و حمل کالا از طریق دریای هند، خود را به سواحل چین میرسانیدند و حتی در شهرهای آن ساکن میشدند؛ تا آنجا که ابن بطوطه نوشته است در مجلس مهمانی امیر ناحیه «کان-سو»، مطربان، شعر فارسی را به آواز میخواندند و شعری که نقل کرده، بیتی از طیبات سعدی است:
تا دل به مهرت دادهام، در بحر فکر افتادهام
چون در نماز اِستادهام، گویی به محرابم دری
3. سعدی و کنفوسیوس
شباهتهای سعدی و کنفوسیوس: هر دو متفکر و مصلح اجتماعی، به تعلیم و تربیت اخلاقی و رفتارشناسی مردمان، توجه داشته و می خواستهاند شیوه ای درخور برای زندگی بهتر به مردم نشان دهند. سخنان تابناک و خردورزانۀ هر دو در چین و ایران، ضرب المثل جاری و ساری شده اند و هریک، درس ژرف و شگرف زندگی اند. هر دو بر آن بودند که سیاست را بر پایه های استوار اخلاق بنا کنند و این دو را به نحوی با هم آشتی دهند. نگرش کنفوسیوس البته در این زمینه، بیشتر اجتماعی و متوجه اصلاح نهادها و ساختار سیاسی است؛ اما سعدی، بیشتر به تربیت یکایک افراد نظر دارد و برای اصلاح فرمانروایان، پندها و اندرزهای والا و شیوایش را به زیباترین و تأثیرگذارترین شکل و شمایل، در لابه لای داستانها و حکایتها عرضه میدارد و با آوردن نمونه هایی، عاقبت اندیشی را فرایاد میآورد:
قومی به سوی عاقبت خیر میرود
قومی به سوء عاقبت؛ اکنون مخیّری
به سبب دامنۀ نفوذ و استمرار و پایایی افکار و آثار کنفوسیوس و سعدی در زوایا و اعماق پنهانی دل و جان دو ملت چین و ایران و امروزه در بخش بزرگ و شایان توجهی از جهان، بررسی دقیق دیدگاههای آنان برای تصمیمگیریهای کلان فرهنگی و اجتماعی در روزگار ما حائز کمال اهمیت است. آموزههای سعدی و کنفوسیوس از منظر آرمان شهری، شایان مطالعه و بررسی است.
4. بررسی اشعار فارسی بازمانده بر سنگ نوشته های مقابر در هانجو
دو تمدن بزرگ ایران و چین از گذشته های بسیار دور، پیوندهای عمیقی با یکدیگر داشته اند. پیوندهای این دو تمدن در حوزههای گونه گونِ اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، هنری و تمدنی بوده است. پیدایش و بررسی کتیبهها و گورنوشتههای هانجو، جلوه های دیگری از نفوذ زبان فارسی را در چین نشان داد. در هفت کتیبه از گورنوشتههای هانجو، هشتاد و یک بیت شعر فارسی در قالب قصیده، غزل، قطعه و رباعی هست که شصت و یک بیت آن، قابل خواندن و غیرتکراری است. در این کتیبه ها هم، سرودههایی از سعدی جلوهگر است که نشان دهندۀ تأثیر سخن وی در مشرق زمین و قلمرو چین و ماچین است.
5. گلستان سعدی در نظام مدرسی حوزههای علمیۀ چینی، جزو منابع بوده و هنوز هم هست.
6. نسخه های خطی گلستان سعدی در چین: در کتابخانۀ مسجد دونگ سی ِ پکن، چند نسخۀ خطی نادر و ارزنده از گلستان موجود است.
7. نخستین بار، یکی از ادیبان نامدار چین «جن جین دو»، شیخ سعدی را به عنوان یکی از شاعران نامی و ادبای برجستۀ ایران به مردم چین معرفی کرده است. او در سال 1927 در کتاب خود در بارۀ ادبیات جهانی، فصل جداگانهای را به ادبیات فارسی اختصاص داده و در آن، مردم چین را با 28 شاعر نامی ایران آشنا ساخته و سعدی شیرازی در میان آنها، مقام چشمگیر و دلپذیری دارد.
کتابخانه و موزۀ مسجد دونگ سی پکن
منابع
فهرست مجموعه کتابهای کتابخانۀ فؤاد، مسجد دونگ سی ِ پکن. ( 2016)، سردبیر: آقای فن بائو؛ چین: انتشارات مین زو.
ابن بطوطه. ابوعبدالله محمدبن عبدالله (1376). سفرنامه، ترجمۀ محمدعلی موحد، ص ۶۷۶ و حاشیه: ص ۶۷۷.
پرند، میلاد. (1402). «بررسی تطبیقی شاخصههای جامعۀ آرمانی و لوازم تحقق آن در اندیشۀ کنفوسیوس و سعدی». استاد راهنما: احسان قدرتاللهی، رشتۀ الهیات و معارف اسلامی - ادیان و عرفان، (پایاننامۀ کارشناسی ارشد دانشکدۀ ادبیات و زبانهای خارجی دانشگاه کاشان).
دهقان، محمد. (1395). «مواجهۀ سعدی و کنفوسیوس؛ با دوگانۀ سیاست و اخلاق». فصلنامۀ نگاه نو، ش 109، بهار، صص 144-135.
- رضایی، احمد. (1399). «آوای خاموشان: بررسی اشعار فارسی بازمانده بر سنگ نوشته های مقابر در هانجو». مطالعات فرهنگ و هنر آسیا، سال دوم، ش 2، پاییز و زمستان، صص 168-145.
عالی، مهوش. (1398). «مناسبات فرهنگی ایران و آسیای جنوب شرقی از ورود اسلام تا عصر استعمار». استاد راهنما: سیاوش یاری، استاد مشاور: مسلم سلیمانیان، رشتۀ تاریخ - تاریخ تشیع، (پایاننامۀ کارشناسی ارشد دانشکدۀ الهیات و ادیان دانشگاه شهید بهشتی).
محبتی، مهدی. (1397). «طبیعت انسانی از دیدگاه کنفوسیوس و سعدی». فصلنامۀ متنپژوهی ادبی (دانشگاه علامه طباطبایی)، شمارۀ پیاپی 75، بهار، صص 84-61.
موحد، ضیاء. (1396). «کنفوسیوس و سعدی دو پنجرۀ اخلاقی- رفتاری به جهان». سعدیشناسی (مرکز سعدیشناسی)، ش 3، بهار، صص 11-5.
نظر شما