روز ویژه فرهنگ سند: مقدمه ای بر  فرهنگ سندی

روز فرهنگ سند (Ekta Day) هر سال در اولین یکشنبه دسامبر در سراسر سند (پاکستان) جشن گرفته می شود تا میراث فرهنگی غنی و قرن ها این استان به ویژه توپی (کلاه) سنتی و آجراک را برجسته کند.

واژه «سند» از نهر حیات آن، رودخانه سند که در میان مردم به نام «سندو» شناخته می شود، گرفته شده است. اعتقاد بر این است که ریشه های فرهنگ و تمدن سندی به یکی از قدیمی ترین تمدن های جهان، تمدن دره سند باز می گردد.

1. آجرک

https://aaghazedosti.wordpress.com/wp-content/uploads/2016/12/sindhi-ajrak1.jpg

کلمه اجرک از کلمه عربی "ازرک" به معنای "آبی" گرفته شده است. آجرک یک پارچه چاپ بلوک با زمینه قرمز سرمه ای عمیق و آبی نیلی است که دارای نقوش متقارن با نقوش سفید درخشان چاپ نشده و عمدتاً ستاره است. منبع

آجراک نماد فرهنگی مهم سندی است. آجراک به تمدن دره سند (یکی از اولین تمدن‌های جهان) بازمی‌گردد، زیرا بقایای باستان‌شناسی مجسمه‌ای مردانه و کشیش‌مانند که شالی شبیه نماد آجراک به تن داشت، پیدا شد.

آجرک بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ و سنت سندی است. آنها به عنوان آجراک به عنوان نشانه احترام و مهمان نوازی به مهمانان و افراد محترم ارائه می شوند.

2. سندی توپی

https://aaghazedosti.wordpress.com/wp-content/uploads/2016/12/sindhi-topi.jpg

کلاه سیندی یا سیندی تاپی دایره ای/استوانه ای است به جز قسمتی که از جلو برای نمایان شدن پیشانی بریده شده است. روی کلاه نقوش هندسی پیچیده ای گلدوزی شده و اغلب آینه های کوچکی نیز در آن دوخته می شود. در فرهنگ سندی، کلاه سندی اغلب به عنوان هدیه یا به نشانه احترام همراه با آجرک داده می شود.

3. سندی بریانی

روز ویژه فرهنگ سند: مقدمه ای بر  فرهنگ سندی

بریانی سندی یکی از غذاهای معروف پاکستان است. این یکی از معروف ترین و دوست داشتنی ترین بریان ها است. بریانی سندی از بیش از بیست ادویه استفاده می کند و یکی از خوش طعم ترین بریانی ها است.

4. زبان سندی

زبان سندی یک زبان هند و آریایی است. واژگان سندی از کلمات سانسکریت، عربی، فارسی و پراکریت تشکیل شده است.

سندی یکی از قدیمی ترین زبان های شبه قاره است که دارای فرهنگ و ادبیات فولکلور غنی و گسترده است. این یکی از زبان های اصلی پاکستان است که عمدتاً در استان سند صحبت می شود. این سومین زبان رایج در پاکستان است.

سندی اکنون به خط عربی نسخ نوشته می‌شود، که به طور رسمی توسط بریتانیایی‌ها در سال 1853 پذیرفته شد. سندی نیز در برخی مناطق هند به خط دواناگاری نوشته می‌شود. قبل از پذیرش خط کنونی، سندی با تعدادی خط‌های متفاوت اما همزاد برگرفته از دوانگاری نوشته می‌شد.

5. سند سرزمین هماهنگی اشتراکی است

https://aaghazedosti.wordpress.com/wp-content/uploads/2016/12/sindh-painting.jpg

سند سرزمین مقدسین بزرگ صوفی است که شامل عبدالله شاه گهزی (ره)، شاه عبداللطیف بهتای (ره)، جوله لال یا لعل شهباز قلندر یا لال سای و ساچال سرمست می‌شد که درباره صلح و هماهنگی جمعی موعظه می‌کردند.

فرهنگ سندی ادغام هندوئیسم و ​​اسلام است. این بیشتر یک فرهنگ صوفیانه در نظر گرفته می شود. این را می توان در فولکلور، آهنگ ها، شعر، سبک زندگی، آداب و رسوم و سنت های آنها ذکر کرد.

https://aaghazedosti.wordpress.com/2016/12/04/sindh-culture-day/

کد خبر 19886

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 12 =