اردشیر ایرانی، پیشگام صنعت نوشابهسازی هند و میراثی ماندگار از ایرانیان مهاجر
در تاریخ مهاجرت ایرانیان به هند، نام بسیاری از شخصیتهای برجسته در عرصههای تجارت، فرهنگ، صنعت و آموزش دیده میشود؛ اما کمتر نامی به اندازه اردشیر خداداد ایرانی با خاطرات روزمره مردم شهر پونا گره خورده است. او نه تنها یکی از موفقترین بازرگانان ایرانی مهاجر بود، بلکه با بنیانگذاری یکی از قدیمیترین کارخانههای نوشابهسازی هند، اثری ماندگار در تاریخ صنعت غذایی این کشور بر جای گذاشت.
کارخانه «اردشیر و پسران» (Ardeshir & Sons) که در سال ۱۸۸۴ میلادی در شهر پونا تأسیس شد، از قدیمیترین تولیدکنندگان نوشیدنیهای گازدار در هند به شمار میرود و حتی دو سال پیش از تولد برند مشهور کوکاکولا فعالیت خود را آغاز کرده بود. این مجموعه طی بیش از یک قرن، نه تنها کیفیت محصولات خود را حفظ کرده، بلکه به بخشی از هویت فرهنگی و خاطره جمعی مردم پونا تبدیل شده است.
داستان اردشیر، داستان تلاش، پشتکار و موفقیت یک مهاجر ایرانی است. او در حدود سالهای ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۰ میلادی، به دلیل فشارها و مشکلات، زادگاه خود در یزد را ترک کرد و پس از سفری دشوار با کشتی، تنها با هشت روپیه سرمایه وارد هند شد. وی ابتدا در بمبئی اقامت گزید، اما خیلی زود فرصتهای اقتصادی شهر پونا را مناسبتر یافت و به آنجا نقل مکان کرد، شهری که بعدها نام او را برای همیشه در تاریخ خود ثبت کرد.
در آن دوران، منطقه نظامی پونا محل استقرار شمار زیادی از افسران و سربازان ارتش بریتانیا بود. آنان برای تهیه نوشیدنیهای خود، به آب گازدار نیاز داشتند. آب گازدار مورد استفاده آنان عمدتاً از انگلستان وارد میشد و قیمت بالایی داشت. اردشیر ایرانی این نیاز را بهخوبی تشخیص داد و تصمیم گرفت محصولی باکیفیت، ارزانتر و در دسترستر تولید کند. در آن زمان فناوری تولید نوشابههای گازدار به آسانی امروز نبود. نه دستگاههای مدرن وجود داشت و نه گاز دیاکسید کربن به صورت صنعتی عرضه میشد. اردشیر با پشتکار فراوان، روش تولید آب گازدار را شخصاً فراگرفت. او با استفاده از زغال، گاز مورد نیاز را تولید، تصفیه و به آب تزریق میکرد و سپس نوشابهها را در بطریهای شیشهای پر میکرد. همین نوآوری ساده اما هوشمندانه، سرآغاز شکلگیری یکی از موفقترین کسبوکارهای محلی هند شد.
در آغاز، نوشابههای اردشیر تنها در یک مغازه کوچک در منطقه کانتونمنت پونا عرضه میشد، اما استقبال روزافزون مشتریان باعث شد وی کارخانهای در محله شاربتوالا چوک (Sharbatwala Chowk) تأسیس کند. ساختمانی که بیش از ۱۴۰ سال بعد نیز همچنان محل اصلی تولید نوشیدنیهای این برند تاریخی است.
موفقیت نوشابههای اردشیر به سرعت در میان نظامیان بریتانیایی، خانوادههای پارسی و ساکنان پونا گسترش یافت. کیفیت مطلوب، قیمت مناسب و طعم طبیعی نوشابهها سبب شد این برند به بخشی از زندگی روزمره مردم تبدیل شود. برخلاف بسیاری از شرکتهای بزرگ که با گذشت زمان تغییرات گستردهای در محصولات خود ایجاد کردند، اردشیر همواره تلاش کرده است اصالت طعمهای سنتی خود را حفظ کند.
پس از درگذشت بنیانگذار، مدیریت کارخانه در میان اعضای خانواده ادامه یافت. اگرچه یکی از پسران اردشیر، فرامرز ایرانی، کسبوکار مستقلی با نام «فرامرز» راهاندازی کرد، اما خانواده با حفظ احترام متقابل، مسیر هر دو مجموعه را ادامه دادند. سرانجام مدیریت کارخانه اردشیر به گیلانی ایرانی و سپس به مرزبان ایرانی، نتیجه بنیانگذار، رسید که تاکنون نیز اداره این میراث خانوادگی را بر عهده دارد.
یکی از ویژگیهای جالب این کارخانه، حفظ بسیاری از تجهیزات و شیوههای سنتی تولید است. دیوارهای ضخیم کارخانه، دستگاههای قدیمی و استفاده از بطریهای شیشهای قابل بازگشت، فضایی نوستالژیک ایجاد کردهاند که کمتر در صنایع نوشیدنی امروز دیده میشود. همین ویژگیها باعث شده کارخانه اردشیر علاوه بر یک مرکز تولیدی، بخشی از میراث صنعتی و فرهنگی شهر پونا نیز محسوب شود.
اردشیر در ابتدا تنها آب گازدار تولید میکرد، اما با گذشت زمان دامنه محصولات خود را گسترش داد. امروزه این شرکت انواع نوشابههای طعمدار از جمله تمشک، زنجبیل، لیمو، پرتقال، سیب سبز، زیره، آناناس، هلو و نوشیدنی معروف «هلو-تمشک ملبا» را تولید میکند. با این حال، نوشابه تمشک همچنان محبوبترین و شناختهشدهترین محصول این برند به شمار میرود و برای بسیاری از مردم پونا یادآور خاطرات دوران کودکی است.
جالب آنکه در سالهایی که رقابت میان شرکتهای بزرگ جهانی مانند کوکاکولا و پپسی به اوج رسیده بود، اردشیر با حفظ کیفیت، قیمت مناسب و تکیه بر وفاداری مشتریان محلی توانست جایگاه خود را حفظ کند. بسیاری از رستورانهای قدیمی پونا همچون دورابجی، جورج، کافه یزدان، رادیو هتل و کینگز هنوز نوشابههای اردشیر را در کنار غذاهای سنتی پارسی سرو میکنند و بسیاری معتقدند کتلت گوشت یا بریانی پارسی بدون نوشابه تمشک اردشیر کامل نیست.
راز ماندگاری این برند تنها در کیفیت محصولات آن خلاصه نمیشود؛ بلکه در پیوند عمیقی است که میان یک کسبوکار خانوادگی و هویت فرهنگی شهر پونا شکل گرفته است. برای بسیاری از ساکنان این شهر، نوشابه اردشیر تنها یک نوشیدنی نیست، بلکه بخشی از خاطرات نسلهای گذشته، مهمانیهای خانوادگی و سنتهای اجتماعی آنان محسوب میشود.
امروز، بیش از یکصد و چهل سال پس از تأسیس این کارخانه، اردشیر و پسران همچنان به عنوان یکی از قدیمیترین برندهای نوشابهسازی هند فعالیت میکند و نمونهای موفق از نقش ایرانیان مهاجر در توسعه صنعت، تجارت و فرهنگ این کشور به شمار میرود. داستان اردشیر ایرانی نشان میدهد که چگونه یک مهاجر با سرمایهای اندک، اما با پشتکار، خلاقیت و آیندهنگری، توانست نام خود را در تاریخ صنعت هند جاودانه سازد.
منابع:
https://lbb.in/pune/take-a-sip-of-raspberry-ardeshirs-beverage-brand-since-1884/
نظر شما