نوروز: جشنی که دل‌های ایران و قزاقستان را به هم پیوند می‌دهد

نوروز فقط یک جشن نیست، بلکه نمادی از بهار، نوزایی و اتحاد ملت‌هاست. ریشه‌های آن به ایران باستان بازمی‌گردد، اما امروزه به بخش جدایی‌ناپذیری از فرهنگ بسیاری از کشورها، از جمله قزاقستان، تبدیل شده است. با وجود تفاوت‌ها در سنت‌ها، معنای اصلی نوروز تغییری نکرده است و این جشن، زمانی برای شادی، برکت و امید به آینده‌ای روشن است.

ریشه‌های کهن و مفهوم مشترک

در ایران، نوروز بیش از سه هزار سال است که گرامی داشته می‌شود. این روز با اعتدال بهاری همراه است، هنگامی که طبیعت از خواب زمستانی بیدار می‌شود و همراه با آن، دل‌های انسان‌ها نیز نو می‌شود. در این جشن، سفره‌ی «هفت‌سین» جایگاه ویژه‌ای دارد – هفت نماد که هر یک نشانگر مفاهیمی چون سلامت، خرد، فراوانی، عشق و نیروی معنوی هستند.

در قزاقستان، نوروز جشنی سرشار از روح مهمان‌نوازی و سنت‌های عشایری است. این جشن نه تنها نشان‌دهنده‌ی بیداری طبیعت، بلکه نمادی از تجدید روابط انسانی نیز هست. در این روز مردم به آشتی، بخشش کدورت‌های گذشته و دعوت از میهمانان به سفره‌های خود روی می‌آورند. غذای سنتی مرسوم در این جشن «نوروز کوژه» است. این غذا، یک سوپ مغذی است که از هفت ماده‌ی غذایی تشکیل شده و هرکدام نمادی از برکت و فراوانی هستند.

چه چیزی ما را به هم پیوند می‌دهد؟

هر دو کشور نوروز را به عنوان زمانی برای نیکی، دیدار با عزیزان، دعاهای خیر و امید گرامی می‌دارند. در قزاقستان و ایران، مردم لباس‌های سنتی می‌پوشند، به دیدار بزرگان می‌روند، خانه‌های خود را آذین می‌بندند و به یکدیگر هدیه می‌دهند. خیابان‌ها مملو از جشن و سرور می‌شود، نوای موسیقی و خنده به گوش می‌رسد و هر رهگذری آماده‌ی ابراز آرزوهای نیک با دیگری است.

تفاوت‌ها در جشن نوروز

نوروز در ایران کاملاً به تقویم وابسته است و دقیقاً در لحظه‌ی اعتدال بهاری آغاز می‌شود. در حالی که در قزاقستان، این جشن ممکن است چندین روز ادامه یابد و تمامی شهرها را در برگیرد. نوروز در قزاقستان در طول ده روز جشن گرفته می‌شود و هر روز، معنای ویژه‌ای دارد، در حالی که در ایران نوروز در سیزده روز جشن گرفته می‌شود و با روز طبیعت پایان می‌یابد. در ایران، تمرکز بیشتری بر نمادها و آیین‌های خانوادگی وجود دارد، در حالی که در قزاقستان، نوروز با جشن‌های مردمی، مسابقات ورزشی، آیین‌های هنری مانند آیتیس و کنسرت‌های خیابانی همراه است. نوروز در ایران با هفت‌سین معنا پیدا میکند در حالی که در قزاقستان سفره ی نوروزی شامل خوراکی های سنتی از قبیل (باورساق: نوعی نان سرخ شده) و نوروز کوژه(نوعی سوپ مخصوص نوروز) میباشد و خبری از هفت سین نوروزی نیست.

نتیجه‌گیری

نوروز جشنی است که به ما یادآوری می‌کند: بهار نه‌تنها در طبیعت، بلکه در دل‌های ما نیز شکوفا می‌شود. این جشن با وجود فاصله‌ها، ملت‌ها را در مسیر نیکی، وحدت و آغازهای نو به هم پیوند می‌دهد و این همان جادوی واقعی آن است. چه آن را کنار سفره‌ی هفت‌سین در ایران جشن بگیرید، چه با کاسه‌ای نوروز کوجه در قزاقستان، پیام نوروز یکی است – شادی، امید و فرصت‌های نو برای همه‌ی ما.

آستانه قزاقستان

منبع:
https://www.advantour.com/rus/kazakhstan/national-holidays/nauryz.htm

https://kk.wikipedia.org/wiki/%D0%9D%D0%B0%D1%83%D1%80%D1%8B%D0%B7_%D0%BC%D0%B5%D0%B9%D1%80%D0%B0%D0%BC%D1%8B

https://www.digikala.com/mag/facts-you-didnt-know-about-nowruz/

https://www.kojaro.com/history-art-culture/191010-survey-iranian-nowruz/

کد خبر 23475

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 1 =